Laat baby's en peuters kind zijn: het gevaar van teveel nadruk op educatie

creche iedologie

De crèche-ideologie, met als uitgangspunt dat je kinderen tekort doet als je ze niet door professionals laat begeleiden en opvoeden, rukt steeds verder op.

Nu beweert de branche van de kinderopvang dat ze voortaan kinderen beter gaan voorbereiden op de basisschool.

De crèche als voorbereiding op school 


Constance Jacobson, projectleider Educatie van de brancheorganisatie voor kinderopvang.

'Uit onderzoeken blijkt dat 0 tot 4 jaar belangrijke jaren zijn om een basis te leggen, waarop kinderen hun hele leven doorbouwen.'

En Josette Hoex van het Kennisorganisatie het Nederlands Jeugdinstituut (NJi) zegt onheilspellend:

'Er ontstaat steeds meer het besef dat de hersens zich van jongs af aan ontwikkelen door informatie te stapelen. Als we een stapje overslaan, kunnen kinderen dat niet inhalen.'
Ook Ruben Fukking, hoogleraar Kinderopvang doet een boon in de pot:

'Ik denk dat kinderen zich harder ontwikkelen als we beter kijken naar wat ze al kunnen en dat stimuleren.'

Volgens het AD juicht het Ministerie van Sociale zaken deze ontwikkeling van voorschoolse educatie van 0-4 jarigen toe. Er zijn zelfs 200 miljoen uitgetrokken om crècheleidsters te scholen en de ontwikkeling van kinderen te volgen.

De volgende stap is 16 uur gratis kinderopvang voor álle kinderen. Ook kinderen van thuisblijfmoeders.

Tegengeluid


Gelukkig kwam er ook een tegengeluid. En dit kwam interessant genoeg uit de branche. Mr. E.G.A.J. de Bresser directeur/eigenaar van SKS Alles Kids waarschuwt voor:

  • de gevolgen van cognitieve leerdoelen voor peuters
  • het toetsen van peuters

Volgens haar zijn hier grotere risico's aan verbonden dan ouders en overheid realiseren. Bresser wil daarom stelling nemen tegen de 'sluipende invoering van onderwijs in de kinderopvang'.


Het peuter- en kleuterbrein is niet rijp voor educatie


Bresser schrijft:

'Onderwijsprogramma’s zijn per definitie gericht op cognitieve vaardigheden als taal en rekenen. Het kinderbrein moet hier echter wel aan toe zijn. Volgens neurowetenschappers is dit bij peuters en kleuters nog niet het geval. Verloren moeite dus….'

en

'Enkel aandacht voor cognitieve vaardigheden is niet alleen zinloos omdat een peuter of kleuter er weinig van opsteekt, het gaat ook ten koste van de tijd die kan worden besteed aan de training van executieve vaardigheden. En daarmee spannen we dus het paard achter de wagen.'

Lees hier Bressers opiniestuk.

Je geeft een baby toch ook geen boerenkool met worst?


Zes jaar geleden zei bijzonder hoogleraar Spraak- en Taalstoornissen bij het Universitair Medisch Centrum Groningen, Sieneke Goorhuis-Brouwer hetzelfde. Zij vergeleek voorschoolse educatie voor peuters en kleuters met het geven van een boerenkoolmaaltijd met worst aan een baby.


Conclusie


De oprukkende crèche ideologie knaagt aan de vrijheid van ouders om hun kind(deren) op te voeden zoals zij dat willen. Bijvoorbeeld door ze de eerste jaren zelf fulltime te verzorgen en op te voeden. Onder het mom 'Het is beter voor het kind' wordt het keurslijf steeds strakker aangetrokken.

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Moeders geven steeds langer borstvoeding


Goed nieuws: steeds meer vrouwen geven steeds langer borstvoeding.

Dat is goed nieuws omdat borstvoeding de meest optimale voeding is. Alle voedingsstoffen die een baby nodig heeft zitten er namelijk in. Hoewel het Voedingscentrum wel adviseert om baby's tot 12 weken 150 microgram Vitamine K te geven in combinatie met borstvoeding.

Zoals Birgitte Kaanddorp in één van haar conferences zegt over borstvoeding:

'Het zit hygiënisch verpakt, handige zuigtuiten, het vráágt er gewoon om.'

Vrouwen moeten weer aan het werk


Maar nu doet zich een nieuw probleem voor. Omdat Nederlandse vrouwen gemiddeld na 3 maanden weer buitenshuis aan het werk moeten, is het handig als hun baby op het kinderdagverblijf uit de flés kan drinken. Bij voorkeur gevuld met moedermelk.

Steeds vaker baby's die fles weigeren


Maar lactatiekundigen en prelogopedisten (experts in drinkproblemen bij zuigelingen) zien steeds vaker baby's die de fles weigeren. Meestal gaat het om baby's die 3 maanden oud zijn. Ouders hebben ooit de baby eens de fles aangeboden, maar hebben dit verder niet geoefend. Iets wat overigens heel begrijpelijk is, want er wordt altijd gewaarschuwd voor 'tepel-speen' verwarring.

Tepel-speen verwarring


Het drinken uit een moederborst vraagt namelijk een andere techniek dan drinken uit een flesje. En ouders worden gewaarschuwd dat als je je kind eenmaal uit een flesje laat drinken het daarna soms niet meer uit de borst kan drinken.

Die waarschuwing lijkt zo effectief te zijn geweest dat het nu is doorgeslagen naar de andere kant. Baby's weigeren uit het flesje te drinken.

Nieuw advies: oefen op tijd met de fles


Om latere ellende te voorkomen adviseren jeugdartsen, lactatiekundigen en prelogopedisten nu om hulpverleners, die met baby's te maken hebben, te laten weten hoe belangrijk oefenen met de fles is. Zodat zij vrouwen beter kunnen begeleiden. Het beste is te beginnen met oefenen met de fles ruim voor de baby 8 weken is.

Want zoals jeugdarts Mascha Kamphuis (AJN Jeugdartsen) zegt:

'Oefenen met een flesje is geen pleidooi is voor kunstvoeding, er kan ook prima moedermelk in. Het is gereedschap dat een moeder vrijheid geeft, zowel tijdens het verlof als daarna.'

En dit geldt natuurlijk ook voor thuisblijfmoeders. Hoewel je als thuisblijfmoeder je baby 'live' kunt voeden, kan het wel eens voorkomen dat je wat langer weg bent. In zo'n geval is het handig als je baby een flesje kan drinken.

Wat zijn jouw ervaringen met borst- en flesvoeding?

Lees ook de review van De melkfabriek.

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

De opmars van de crèche ideologie

creche
Bron: Shutterstock
Ooit heerste in Nederland de zogenoemde moederschapsideologie: het idee dat een kind het beste af was bij zijn of haar moeder.

Tegen die moederschapsideologie is hard gestreden door de overheid en traditionele feministes omdat ze vrouwelijke arbeidsparticipatie in de weg stond.

En de afgelopen week kwam ik drie berichten tegen die doen vermoeden dat de moederschapsideologie succesvol is vervangen door de crèche ideologie...

3 signalen van de opmars van de crèche ideologie

'Gelukkig gaat hij zo veel naar de kinderopvang' 


Allereerst was er de blogpost van Elisabeth, moeder van Jim, getiteld: 'Gelukkig gaat hij zo veel naar de kinderopvang'.

Zij beschrijft daarin dat ze blij is dat haar kind naar de kinderopvang kan, omdat ze daar beter zijn toegerust om haar zoon op te vangen dan zij is.

Elisabeth schrijft:

'Ik doe wel mijn best hoor, maar ik denk dat de juffen van de kinderopvang het veel beter kunnen. Ze zijn er voor opgeleid. En de opa’s en oma’s hebben véél meer tijd en aandacht voor hem. Daar kan ik gewoon níet tegenop!'
Wat Elisabeth schrijft is niet nieuw. In Zweden waar kinderen vanaf hun eerste verjaardag veel naar het kinderdagverblijf gaan, zijn ouders zeer onzeker geworden over hun opvoedkundige kwaliteiten. Het idee dat je je kind te kort doet door het niet door professionals te laten opvangen, is daar helemaal ingeburgerd.


'Nee joh, ga je minder werken om bij je kind te zijn?' 


Het tweede bericht kwam van blogger Mirjam. Zij koos er voor om in plaats van drie dagen , twee dagen buitenshuis te gaan werken. Op haar blog schrijft ze over de verbijsterde reactie die ze kreeg van een vriendin: 'Nee joh, ga je minder werken om bij je kind  te zijn?' gevolgd door de vraag:

'Ben je niet bang dat ze een achterstand oploopt?'
Ook hier is de implicatie dat anderen een kind beter kunnen opvoeden/begeleiden dan de ouders.


Dutch mothers don’t feel guilty – and that’s a good thing!


Dat Nederlandse moeders niet gebukt gaan onder schuldgevoel is op zich een goede zaak. Het is een constatering die de Canadese Colleen Geske doet op de site Stuff Dutch People like.

Colleen Geske vond de standaard 3 maanden verlof na de bevalling wel erg kort en maakte er ruim zeven maanden van. Nederlandse moeders reageerden verbaasd op dit besluit. De reactie die Colleen het meest trof was:

'Waarom zou je dat willen?' 

Als ooit de moederschapsideologie officieel ter ziele gaat, dan moet dit wel haar laatste ademtocht geweest zijn...

Wat vind jij van de opmars van het idee dat een kind het beste af is op het kinderdagverblijf?

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Het Bewijs: de visie van een huisman

Jos van Venrooij (48) deelt al zestien jaar lief en leed met zijn vrouw. Samen hebben ze twee kinderen. Uit een eerder huwelijk heeft Jos een tweeëntwintigjarige dochter.

Jos is huisman en zijn vrouw werkt fulltime als docente in het speciaal onderwijs en is daar inmiddels ook locatieleidster. Wij interviewden Jos naar aanleiding van zijn nieuwste boek 'De depressieve regenworm' en over zijn ervaringen als huisman!

Jos' levenspad

Mijn carrière is een beetje een rommelig bij elkaar geharkt verhaal van min of meer en minder geslaagde projekten. De enige constante factor is eigenlijk het huisvaderschap. Toen mijn dochter geboren werd kwam het al beter uit dat ik voor haar zou zorgen, terwijl haar moeder haar studie afmaakte, en na onze scheiding bleef mijn dochter een groot deel van de week bij mij en later bij ons wonen.

Toen onze jongens erbij kwamen had mijn vrouw verreweg het hoogste en meest constante inkomen. Bovendien wilde zij graag fulltime blijven werken en wilden we de jongens niet naar een crèche brengen, dus werd mijn huisvaderschap vanzelf en zonder discussie uitgebreid en geprolongeerd. Ik had tot die tijd een aantal jaren een kindertheatergezelschap geleid dat net aan zijn einde was, dus dat kwam allemaal goed uit.

Opleiding

Ik heb kunstacademie gedaan, in Den Haag, maar in het laatste jaar van die (avond)opleiding was ik overdag met een kindertheater begonnen en toen ik met diploma en al de academie verliet vond ik het eigenlijk veel leuker en spannender dáár mee door te gaan. Ik schreef de voorstellingen en de liedjes, maakte de decors, en speelde en zong naar hartelust mee.Langzamerhand werd het kindertheater succesvoller maar een echte ‘doorbraak’ kwam maar niet. Het gebrek aan financieel succes leidde op den duur tot problemen bij de rest van het gezelschap en zo eindigde een spannend avontuur.

Freelance schrijver

Ik bleef wel verhalen, versjes en liedjes schrijven en deed toen de jongens ouder waren commercieel werk, als artikelen en interviews voor bedrijfs- en personeelsbladen, artikelen voor buurtkrantjes en teksten voor reclamefolders en brochures. Daarnaast deed ik ook vrijer werk: in de loop der tijd heb ik voor een aantal opdrachtgevers verschillende boekjes geschreven, waaronder een boekje met geïllustreerde kinderversjes, een bundel verhalen en gedichten en een boek met interviews.

Verhuizing naar platteland

Zo’n twee jaar geleden zijn we van de grote stad verhuisd naar een veel kleinere gemeente op het platteland. We zochten, en vonden daar rust en ruimte. Mijn takenpakket als huisman werd door de verhuizing drastisch uitgebreid met het opknappen van het nieuwe huis. Daarnaast ben ik een actieve vader op de school van de jongens: lezen, knutselen, zingen, toneelspelen en wat al niet. Commerciële schrijfopdrachten doe ik niet meer. Wel heb ik mij weer voorzichtig in het kindertheater gestort, de afgelopen maanden heb ik een aantal voorstellingen gespeeld en nieuwe projekten staan op stapel.

Huisman zijn: een goddelijke baan

Geloof het of niet, maar ik vind huisman zijn ideaal. Ik mopper er wel eens op natuurlijk, op mijn weblog ook, maar dat is alleen omdat mopperen vaak leukere stukjes oplevert, want over het algemeen vind ik het echt een geweldige baan. Ik heb alle vrijheid om mijn dag naar eigen smaak in te richten, ik heb geen baas boven me, geen vervelende collega’s, geen druk om geld te verdienen en omdat mijn vrouw in het onderwijs werkt, met alle bijbehorende vakanties, vind ik dat wij eigenlijk een buitengewoon relaxed leven hebben.

Doordat ik altijd thuis ben heb ik bovendien een uitstekende band met mijn kinderen. Ik ken hun vriendjes en doen en laten, en dat vind ik echt geweldig.

Huisman zijn is afwisselend, ik doe eigenlijk een heleboel dingen die ik leuk vind en als ik een dagje geen zin heb in het één, doe ik gewoon wat anders. Wat daarbij helpt is dat ik het opknappen en verbouwen van ons huis ook tot mijn taken als huisman reken, net als actief betrokken zijn bij de school van de jongens, als ‘de vader die altijd en alles kan’.

Dat maakt de mogelijkheden uitgebreider en daarmee heb ik ook bevredigender projekten dan alleen de afwas en de boodschappen waar je nooit mee klaar bent. Daarnaast ben ik ook geen huisman volgens de regels der kunst, vrees ik. Ik ben geen overdreven poetser of schrobber en matjesklopper. Het gaat er wel volgens mannelijke normen aan toe, in dit huishouden.

En natuurlijk zijn er ook wel eens dagen dat ik ervan baal, dat ik het gevoel krijg dat er geen schot in het leven zit, dat ik alleen maar sta af te wassen de godganse week. Dagen waarop ik iets groots en meeslepends en vreselijk goed betaalds zou willen! Maar ja... met een baan heb je ook zo je momenten, lijkt mij.

Waardering als huisman

Ik voel me in ieder geval gewaardeerd door mijn vrouw en kinderen, en dat is toch eigenlijk het enige dat telt. Mijn vrouw brengt regelmatig een bloemetje voor mij mee, of een variant op het thema. Ik merk dat ze het fijn vindt dat ze zich volledig aan haar werk kan wijden, en dat ze het prettig vindt dat ik thuis ben voor de kinderen, en voor haar als zij thuiskomt. Ik hoor haar in vreemde gezelschappen ook wel eens opscheppen dat ze ’s avonds zo kan aanschuiven en dat ze niet eens wéét hoe de wasmachine werkt. Dan voel ik mij gestreeld, al zal de rest van het gezelschap mij misschien een sukkel vinden.

Over de financiële gevolgen doet ze ook nooit moeilijk. Zo gaan we bijvoorbeeld maar één keer per jaar twee weken op vakantie, en dan ook nog op steenworp afstand met zelfgemaakte consumpties. En ik moet er ook nog bij zeggen dat mijn vrouw mij alle vrijheid geeft het huishouden te doen volgens mijn mannelijke normen. Ik doe het op mijn manier en dat is goed genoeg voor haar.

Wat de kinderen betreft is de band die ik met ze heb natuurlijk de grootste beloning. Het feit dat je ze dagelijks ziet opgroeien en getuige bent van al hun ditjes en datjes. Ik zou het niet willen missen.

Wat wel altijd een beetje moeilijk blijft zijn de zogenaamde ‘Wat doe jij?’ gesprekken. Je bent in vreemd gezelschap, raakt aan de praat en al snel komt dan de vraag: 'Wat doe jij?' De anderen doen dan altijd allemaal iets gestudeerds, avontuurlijks, interessants en betaalds en ik ben dan huisman. Het bekt niet lekker op de één of andere manier, het maakt weinig indruk en je bent er in dat soort situaties erg snel over uitgepraat.

Soms wordt er ook wel eens quasi jaloers en lollig geroepen dat ze dat ook wel zouden willen: lekker de hele dag niks doen. Ach ja, sufferds zijn het. Ik kan me daar niet druk over maken. In de discussie over werken en zorgen is het natuurlijk wel vreemd dat kinderen opvoeden en verzorgen eigenlijk geen werk wordt gevonden. Dat dat iets is waar je iets échts naast moet doen. Alsof je jezelf niet voldoende zou ontwikkelen wanneer je voor je kinderen zorgt. Alsof het opvoeden en verzorgen van kinderen maatschappelijk niet relevant zou zijn. De kinderen van vandaag zijn de maatschappij van morgen, dus misschien is het voor de maatschappij van morgen wel prettig als kinderen hier en nu een warm en veilig nest hebben, en een beetje worden opgevoed tot verantwoordelijke volwassenen.

Zorg en arbeidsparticipatie: je moet keuzes maken

Je kunt niet én carrière maken, een hoge positie bereiken en dús fulltime en liefst nog wat langer werken, en tegelijkertijd óók die leuke perfecte moeder zijn die haar kinderen zelf uit school haalt met een gezellig kopje thee en er altijd voor ze is. Dat kán dus niet. Dat is niet de schuld van de mannen, en ook niet van de overheid of van wie dan ook. Het kan niet omdat het niet kan. Het is het één of het ander.

Dus... als je kiest voor een carrière, dan zul je je moederschap misschien op een andere manier moeten invullen dan het standaardplaatje met de theepot en de moederlijke alomtegenwoordigheid. En je afvragen of dat dan automatisch minder is. Er zijn zát vaders die hooguit één keer per week een half uurtje luidruchtig voetballen met hun kroost en ze verder alleen in pyama zien, en die zichzelf niettemin oprecht leuke vaders vinden. Dat moeten moeders dan toch ook kunnen? Loslaten die hap!

En als je andersom kiest voor het 'old school' moederschap, kun je waarschijnlijk beter accepteren dat je met parttimebaantjes of vrijwilligerswerk in de schooltijden van je kinderen, of als zij-instromer als ze de deur uit zijn, nou eenmaal niet zo’n hoge positie zult bereiken. En je afvragen of dát nou zo erg is.

Als je met z’n tweeën kinderen hebt, zou je het ook nog kunnen delen en daar dan allebei de onvermijdelijke consequenties van nemen. Dat is dan toch een kwestie van onderhandelen met je eigen man? Daar hebben andere mannen, dan toch verder niks mee te maken? De overheid al helemaal niet. Mensen mogen toch zeker zelf wel uitmaken of ze buitenshuis werken of niet? Door zoveel nadruk op arbeidsparticipatie te leggen, de blijkbaar zaligmakende betaalde arbeid, ontstaat bovendien het misverstand dat je kinderen opvoeden en verzorgen dus géén werk is. Dat je niet meetelt als je die taak op je neemt. Alsof het geen verantwoordelijk werk is. Als je andermans kinderen opvoedt en verzorgt, ja, dán is het werk, maar als je dat voor je eigen kinderen doet, doe je opeens de hele dag niks.

Combinatie betaald werk - huismanschap

Ik werk ook als tekstschrijver en beeldend kunstenaar. Als ik een boekje of iets aan het maken ben, dan werk ik daar aan als de jongens naar school zijn en, soms ook nog wat in de avonduren. De verbouwing blijft dan liggen en het huishouden doe ik in de middaguren als de jongens thuis zijn.

Wat het huishouden betreft ben ik dan reuze makkelijk, altijd wel trouwens: morgen is er weer een dag! Dat geldt uiteraard niet voor eten koken, boodschappen doen, de was en de afwas. Binnenkort begin ik weer aan een nieuw kindertheaterprojekt dus dan zit ik weer veel achter de pc te schrijven. Als ik dan moet optreden red ik het niet altijd om de jongens van school te halen, dus dan doe ik een beroep op moeders van vriendjes en buren. Maar dat komt zelden voor.

Als het niet voor een opdracht is of een projekt met anderen, zoals het kindertheater, dan kom ik moeilijk op gang. Dan ga ik eerder strijken of stofzuigen of iets dergelijks dan dat ik iets ga maken. Ik heb wel een stok achter de deur nodig. Als ik iets ‘voor mezelf’ wil maken, vrij werk dus, dan is het nooit goed genoeg, komt het nooit af en het wordt daardoor moeilijk er aan te beginnen.

Een tijdje heb ik ook commerciële opdrachten gedaan. De jongens werden wat groter, ik voelde mij in die tijd wat beperkt en wilde daar op die manier wat aan doen en het lukte me wat opdrachtgevers te vinden. In die tijd was ik erg gestresst. Het gebeurde me vaak dat ik er niet was voor de jongens omdat ik mijn opdrachten af moest krijgen, dat ik niet op tijd op school kon zijn om ze te halen of dat ik daar allerlei toeren voor uit moest halen, en dat ik zodra we thuis waren snel achter de computer kroop. Ik had erg het gevoel voortdurend achter mezelf aan te rennen. Als ik met de jongens was voelde ik toch steeds de druk van een nog niet afgekomen artikel en ik werd er geen leukere vader van, waar ik me dan weer schuldig over ging voelen. Toen mijn vrouw ziek werd heb ik besloten dat dat dus niets voor mij was en ben er weer mee gestopt. Werk en zorg, besloot ik, vallen door mij niet op die manier te combineren. Zorg ís al werk, bedacht ik mij, en hopla: gecombineerd.

Jos' weblog

Toen onze oudste zoon geboren werd begon ik mijn ervaringen als huisvader in columns op te schrijven. Het leek me leuk zo de alledaagse dingen voor later vast te leggen. En omdat we toen net internet in huis hadden leek het mij leuk die stukjes daarop te publiceren. Het idee dat ze dan door de hele wereld gelezen konden worden motiveerde mij te blijven schrijven. Dat resulteerde later, ruim zeven jaar geleden, in een weblog. Die zag je in die tijd overal uit de grond schieten dus ik dacht: dat ga ik ook doen! Mijn weblog is een uitlaatklep, een middel om de behoefte tot schrijven te bevredigen. Het leven van alledag vast te leggen. Een manier om het leven te ordenen ook, en dingen af te reageren. Net als vroeger mijn dagboek, maar dan zorgvuldiger opgeschreven, omdat je het niet meer alleen voor jezelf schrijft, maar ook lezers hebt. En het is leuk om te merken dat het gelezen wordt.

De naam “Het Bewijs” staat in verband met het motto “Ik schrijf, dus ik blijf”. Ik vond Het Bewijs leuk klinken met dat motto. Een bevestiging van mijn bestaan als schrijver. Pas later begon ik op mijn site een weblog, raakte de rest van de site een beetje op de achtergrond en is het weblog van lieverlee Het Bewijs gaan heten. En omdat het het weblog van een huisvader is, klinkt het nu ook een beetje alsof er bewezen moet worden dat er ook heus wel mannen zijn die zorgen. Zo had ik het in eerste instantie dus niet bedacht maar ach, ik zit er ook niet mee in mijn maag. Misschien klopt het wel.

Algemene Heffingskorting/ Aanrechtsubsidie

De algemene heffingskorting, dat is toch dat bedrag dat ik van de belastingsdienst gestort krijg als mijn inkomen beneden een bepaald bedrag blijft? En dat was eerder de belastingvrije voet die ik als nietverdiener naar mijn vrouw kon overhevelen zodat zij ongeveer hetzelfde bedrag minder belasting betaalde? Dat is dan toch vestzak broekzak? Het maakt mij niet uit of ík het krijg of dat mijn vrouw het niet hoeft te betalen. Ik begrijp dat die zogenaamde aanrechtsubsidie misschien afgeschaft gaat worden. Als daar dan niet een soort compensatie voor komt, dan is het natuurlijk gewoon belastingverhoging.

Maar als het bedrag wordt omgezet in hogere kinderbijslag, of weer als overhevelbare belastingvrije voet terugkeert, dan is er volgens mij niet zoveel aan de hand. Zolang je er als gezin niet op achteruitgaat. Dat dat dan weer als aanmoediging voor vrouwen moet gelden om deel te nemen aan het arbeidsproces, tja.. daar hebben we het al over gehad. Als je voor de kinderen zorgt neem je eigenlijk al deel aan het arbeidsproces. Het zou helemaal niet zo gek zijn dat op één of andere manier te belonen. En dat hoeft dan geen aanrechtsubsidie te heten want dat is inderdaad een beetje een denigrerende term in de lijn van ‘lekker de hele dag thuiszitten’.

Zorgoudertoeslag, of zoiets, zou beter zijn. Ik denk trouwens niet dat dat afschaffen mensen die er nu bewust voor kiezen voor hun kinderen te zorgen zal stimuleren betaald werk te gaan zoeken. Die mensen hebben namelijk hun eigen keuze al gemaakt.

Financiële afhankelijkheid en kwetsbaarheid

Overheid en feministen hameren op het belang van financiële onafhankelijkheid, vanwege het gevaar van financiële problemen bij een eventuele scheiding. Ik beschouw dit als een theoretisch probleem, ik ben namelijk niet van plan nóg eens te gaan scheiden. Maar gesteld dat het tóch gebeurt, dan ga ik er zonder meer vanuit dat wij verstandig genoeg zijn om ten behoeve van de kinderen, als die nog minderjarig zijn, goede financiële afspraken te maken. Wat de reden van de scheiding ook zou zijn.

Pensioen

Ik heb eigenlijk nooit zo over pensioen nagedacht. Ik ben meer het ‘Wie dan leeft, wie dan zorgt’ type. Maar, over financieel afhankelijk gesproken, ik heb het net even aan mijn vrouw gevraagd: die heeft een partnerpensioenregeling, waarbij dus ook voor mij een pensioen wordt opgebouwd.

Uiteraard stopt zij dat na een eventuele scheiding, maar het reeds opgebouwde deel komt mij dan nog toe, na mijn 65e. Ik zou het zeker niet redelijk vinden van mijn vrouw te verwachten dat zij mij na een scheiding blijft onderhouden. Ik stel me zo voor dat wanneer de kinderen nog minderjarig zijn we de verantwoordelijkheid en de zorg voor hen dan gelijkelijk delen en dat ik dan ook zou gaan werken om in mijn en hun onderhoud te voorzien.

Mijn vrouw zou dan misschien minder gaan werken om ook thuis te kunnen zijn voor de jongens. Een scheiding is in mijn ogen een keuze die je samen maakt en de gevolgen daarvan moeten in goed overleg samen gedragen worden. Dat ik in zo’n geval wat werk en inkomen betreft van nul af moet beginnen, tja, daar staat dan tegenover dat ik daar tot dat moment geen verantwoordelijkheid voor heb hoeven dragen. Voor mijn vrouw geldt dat ze dan misschien concessies aan haar carrière zal moeten doen om haar deel van de zorg op zich te kunnen nemen. Je kunt niet scheiden en verwachten dat alles hetzelfde blijft. Als je verzorgd wilt worden tot de dood je scheidt, kun je maar beter getrouwd blijven.

Meer weten over Jos?

Bezoek dan zijn weblog!
View Post

Kunst op je kamer 20 waanzinnige ideeën om je kamer zelf te pimpen

kunst op je kamer

Een Disney prinsessenkamer of een stoere slaapkamer met een ridderthema is leuk maar weinig origineel.

Waarom je niet laten inspireren door heuse Kunst?!

Ideeën voor kinderkamers gebaseerd op kunst 


In het boek Kunst op je kamer vinden kinderen vanaf 6 jaar leuke ideeën om hun kamer te pimpen die gebaseerd zijn op echte kunstenaars. Zoals een mobile gebaseerd op het werk van Alexander Calder. Of een stoel die helemaal is ingepakt met stof en touw naar het werk van Christo Javacheff.

De namen van de kunstenaars zullen waarschijnlijk niet bij iedereen even bekend zijn. Van Gogh en Rembrandt kom je bijvoorbeeld niet tegen. Bekendere namen uit de kunstwereld die voorkomen in het boek zijn Piet Hein Eek Jan des Bourverie Vivienne Westwoord en Gerrit Rietveld.

Maar dat geeft Kunst op je kamer extra meerwaarde: je leert nog eens nieuwe kunstenaars kennen. 

De opzet van het boek Kennismaking met de kunstenaar 


  1. Een beschrijving van de kunstenaar en wat hij of zij maakt.
  2. De kamer van een kind en wat dat kind graag met zijn of haar kamer wil. 
  3. Een how-to plan om de inspiratie toe te passen op de eigen kinderkamer. 


Over de schrijver van Kunst op je kamer


Kunst op je kamer is samengesteld door juf Marit. Juf Marit is vakleerkracht handvaardigheid. Ze heeft alle opdrachten uitgeprobeerd in haar lessen. Dat is goed om te weten want zo weet je dat de knutsels en bouwsels realistisch zijn.


Vormgeving Kunst op jekamer


Kunst op je kamer is ruim opgezet en oogt gelukkig redelijk rustig. Wel is er vrij veel te 'kijken'. Maar dat past wel bij een boek over kunst.


Praktische informatie over Kunst op je kamer 


Kunst op je kamer is voor 29,95 te koop op bol.com

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Loedermoeder: tenenkrommend fenomeen

loedermoeder
Ineens was het er: het loedermoeder fenomeen.

Vrouwen 'bekennen' dat ze geen perfecte moeder zijn.

Er is een heuse loedermoeder website, en er zijn diverse loedermoeder tags. Dat zijn lijsten met punten die vrouwen kunnen gebruiken om te laten zien hoe erg ze een loedermoeder zijn.


Loedermoeder: waar komt het woord vandaan?


Het woord loedermoeder is een samentrekking van loeder en moeder.  Volgens Van Dale is een loeder een 'gemeen persoon'. Maar een loedermoeder is geen gemene moeder.

Een loedermoeder is meer een moeder die niet streeft naar perfectie. Die fouten maakt en daar voor uit komt.

Wat maakt iemand een loedermoeder?


De loedermoeder tag geeft een indicatie van wat vrouwen onder een loedermoeder verstaan. Er staan vragen in als:

  • Hoe vaak verschoon jij de luier van je kind?
  • Eet je altijd aan tafel?
  • Hoeveel tijd zit je kind achter een scherm?
  • Trek je bij vlekken je kind meteen schone kleding aan?
  • Laat je je kind wel eens bij jou in bed slapen?
  • Zijn je kasten netjes?

Loedermoeder fenomeen een reactie op perfectionisme?


Het loedermoeder fenomeen is mogelijk een reactie op de zogenoemde 'picture perfect' beelden van het moederschap die worden gedeeld op social media als Facebook, Pinterest en Instagram.

Het fenomeen loedermoeder past ook in het bloeiende genre van boeken over moederschap waarin de auteur een diep geheim onthult:

'Moeder zijn is niet altijd makkelijk.' 
Kenmerkend voor dit genre is dat de auteur doet alsof zij de eerste is die dit durft te zeggen en te bekennen.  Maar dit zogenaamde geheim is ondertussen zo vaak 'onthuld' dat het nauwelijks nog een geheim is.

En hetzelfde geldt voor 'een loedermoeder 'zijn. Het moederschap is soms makkelijk, en soms moeilijk.

Waarom zou je daar een soort omgekeerde borstklopperij van maken?

Loedermoeder fenomeen: niets nieuws onder de zon


Want dat moeders niet perfect zijn is nauwelijks nieuws. Drie jaar geleden deed zich een soortgelijk fenomeen voor toen Mia Ahles de Club voor Slechte Huisvrouwen oprichtte. Ook daar 'bekenden' vrouwen dat ze dingen niet perfect deden.

Mannen kloppen zich niet op de borst vanwege hun slechte vaderschap


Wat intrigerend is aan het fenomeen van bekennen dat je iets niet perfect doet, is dat het in de regel vrouwen zijn die dit doen.

Een Club van Slechte Vaders, waarbij mannen koketteren met hun tekortkomingen, ben ik tenminste nog niet tegen gekomen.

Wat vind jij van het Loedermoeder fenomeen?

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Maak de tuin zomerproof met de volgende tuintrends

De zon doet de laatste tijd hard zijn best om zich te laten zien en dat is te merken aan de temperatuur. Stof dus snel de tuinstoelen af en maak een gezellige plek van je tuin deze zomer.

Hieronder zijn 4 tuintrends uit 2016 te vinden die je inspireren op verre bestemmingen over de hele wereld.




Tuintrend 1: Voeg de woonkamer aan de tuin voor één geheel 


Omdat het steeds normaler wordt om de woonkamer door te trekken naar de tuin wanneer het warm wordt, neemt de tuin in de zomer voor veel mensen de rol van woonkamer over.

Denk hierbij aan een overkapping, accessoires in dezelfde stijl, kussens, meubels en materialen. Zet die steigerhouten tafel van binnen ook buiten voor de gezelligste zomeravonden met vrienden en familie. Met een drankje in de hand en een lekker diner is de avond 100% geslaagd.

Plaats bijvoorbeeld een buitenkeuken in de tuin voor optimaal plezier.
 


2: Kies voor cementtegels met een Marokkaanse uitstraling 


De Marokkaanse stijl komt helemaal terug in onze tuinen. Cementtegels hebben vrolijke kleuren en veel verschillende patronen. De meest gebruikte kleuren zijn hemelsblauw, koraalrood en limoengroen. Door het plaatsen van deze cementtegels creëer je een echt paradijs in jouw tuin. Nee, je bent niet in het verre buitenland, maar gewoon in jouw achtertuin.



Tuintrend 3: Geef je tuin een exotisch tintje 


Wanneer je op vakantie bent kom je de mooiste dingen tegen. Bij deze exotische trend moet je denken aan de palmbomen en ananasplanten die je regelmatig tegen komt op vakantie. Exotische planten zijn over het algemeen best duur en let ook vooral op of de planten tegen het weer in Nederland kunnen. Sommige planten hebben namelijk veel zon nodig en zoveel laat de zon zich nou ook weer niet zien in ons kikkerlandje. Denk aan de palmbomen en de Eucalyptus.
 



Tuintrend 4: Bescherm je tegen de zon 


Bescherming tegen de zon zal altijd terug blijven komen in tuintrends. Wil je deze trend op een leuke manier verwerken in jouw tuin? Denk dan eens aan een zonnescherm. Een zonnescherm houdt niet alleen de zonnestralen tegen, het zorgt ook voor gezelligheid op het terras. Lekker lunchen in de tuin met een zonnescherm zodat je niet pal in de zon zit en zodat het eten niet snel bederft.

Zonwering zorgt voor een goede temperatuur en bescherming. Heb je weinig verstand van het plaatsen van een zonnescherm en alle variaties? Door prijzen te vergelijken van specialisten is het mogelijk om op een goedkope manier een zonnescherm in jouw tuin te laten plaatsen.

Je hoeft dus de deur niet meer uit deze zomer.

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

De vorm van een moeder


the shape of a mother
Bonnie, een Amerikaanse moeder, maakte een prachtige site met daarop foto's van èchte moederlichamen. Lichamen met de sporen van het moederschap.


Tegenwicht tegen perfecte lichamen


Bonnie biedt hiermee een welkom tegenwicht tegen bijvoorbeeld vrouwelijke sterren die twee dagen na de bevalling zo slank als een den op de rode loper verschijnen.

Of tegen de talkrijke bikinichallenges en Fitgirl trend.

De site bestaat inmiddels 10 jaar, en is een succes.

Zo zien moeders er echt uit


Bonnie wil zichtbaar maken hoe vrouwen er ècht uit zien, zonder photoshop of plastische chirurgie. Ga gauw kijken!

Klik hier.
View Post

De wereld als je persoonlijke pretpark: als het maar niet Saai wordt!

zomervakantie

Het is officieel: heel Nederland heeft nu Zomervakantie. En dus moet er beleefd, ervaren en bovenal genoten worden.

Massaal trekken mensen er op uit om hun bucket list te verwezenlijken en om vermaakt te worden.

De wereld is hun pretpark.

Pretparkgeneratie

In zijn boek De pretparkgeneratie verwijst Arjan van der Leij naar Michiel van Erps documentaire 'Pretpark Nederland' uit 2006.

In deze documentaire krijg je als kijker een kijkje achter de schermen van de entertainmentindustrie: de mensen die hun best doen om ons te vermaken, en te verleiden ons geld uit te geven aan hun amusement en belevingen. De mensen achter bijvoorbeeld de Efteling.

De ernst waarmee de heren achter de entertainmentindustrie hun amusement 'in de markt zetten' doet soms bijna komisch aan. 'Méént hij dat nou echt??' denk je als kijker. Vooral de meneer van Bataviastad is bijna aandoenlijk in zijn er ernst om het publiek tevreden te stellen.

Vrije tijd als verworven recht


Volgens van der Leij staat vrije tijd in onze tijd gelijk aan 'geamuseerd worden'.

'Door de individualisering en de toenemende vrije tijd en welvaart hebben genot en geluk steeds meer ruimte gekregen. Vrije tijd, daarvoor nog een schaars begrip, is heilig verklaard. (…) 
Het idee vatte steeds meer post dat een groot deel van de tijd ervoor is om iets 'leuks' te doen, iets voor de 'lol', iets wat een 'kick' geeft. Niet 's morgens vissen en 's middagsjagen, maar 's morgens naar het tropisch zwemparadijs en 's middags naar het safaripark.' (Uit De Pretparkgeneratie)

Entertainization


Entertainization noemt van der Leij het vermaak dat overal wordt aangeboden. Alles om te voorkomen dat er te weinig gebeurt en het 'saai' is. Om die saaiheid te voorkomen worden bijvoorbeeld musea steeds interactiever, want alleen maar naar een schilderij kijken is saai. Ook de koopzondag is een voorbeeld van entertainization. Niet langer zijn zondagen lange, landerige dagen: je gaat gewoon 'shoppen'!

Entertainization van kinderen


Die entertainization zie je ook terug in de opvoeding. Zo worden kinderfeestjes steeds ludieker en vrije tijd volgepland met Leuke activiteiten. Want ouders willen niet die fatale woorden: 'Ik vind het saai' of 'Ik verveel me' horen van hun kind.

En vervolgens wordt de Belevenis gedeeld op social media met hastags als Genieten en I'm so blessed. Zodat iedereen kan zien hoe leuk het leven is van degene die deelt.

In haar boek 'Staatsieportet van een stofzuiger' schetst coluministe Sylvia Witteman een prachtig beeld van een moeder die de vakantie van haar kinderen helemaal volboekt met uitjes.

Bekijk hier onder de documentaire


View Post

Deeleconomie: ideaal als je kosten wilt besparen!

veilig lenen

Als je een kostwinnersgezin hebt, en moet rondkomen van 1 inkomen, dan betekent dit in de regel dat je letter en figuurlijk op de kleintjes moet letten.

Gelukkig zijn er vele manieren om zuinig te leven en te besparen. En dankzij internet zijn er allerlei mooie initiatieven ontstaan waarbij mensen elkaar helpen.

Dit wordt ook wel deeleconomie genoemd.

Deeleconomie: lenen en uitlenen


Eén zo'n deel economie initiatief is Peerby. Via Peerby wisselen mensen spullen met elkaar uit. Zo hoef je het niet per sé zelf te kopen.

Stel je wilt je een groot schilderij ophangen, maar je hebt geen geschikte boor. Via Peerby kun je dan iemand in de buurt opzoeken die wel een boor wil uitlenen.

Deeleconomie in de praktijk


In onderstaand filmpje zie je deeleconomie in de praktijk. Stoere biker Arie gaat een taartvorm lenen. Dat levert leuke scènes op!



Meer informatie over veilig lenen en uitlenen vind je op centraalbeheer.nl/lenen.

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Borstvoeding alternatieven

borstvoeding alternatieven

Carola van Bemmelen & Ester Wiemer winden er in hun boek 100% suikervrij voor kinderen geen doekjes om:

Borstvoeding is de beste keuze voor je baby.
En als het moeilijk gaat met de borstvoeding dan is de oplossing niet een flesje, maar een bezoek aan een lactatiekundige.

Maar, erkennen ze, soms is het door omstandigheden niet mogelijk je kindje zelf te voeden. Koemelk is dan níet het beste alternatief volgens Carola en Ester. En daar hebben ze een goede reden voor.


Koemelk is lastig te verteren



Omdat de eiwitkettingen uit koemelk enorm lang zijn, is koemelk voor een baby heel lastig te verteren. Bovendien zit in koemelk meer droge stof dan in moedermelk. Dat brengt het risico van uitdroging met zich mee schrijven Carola en Ester.

Carola en Ester bieden daarom 3 andere alternatieven voor borstvoeding in hun boek.

Donormelk


Donormelk is moedermelk van een andere moeder.  Er is een speciale website waarop je kunt zoeken of er een melkdonor bij jou in de buurt is.

Zelfs als die moeder niet gezond leeft, is donormelk altijd nog beter dan welke andere melk ook, schrijven de dames. Dit laatste vraag ik me wel af. Want als de donor moeder bijvoorbeeld veel alchohol drinkt lijkt me dit toch niet goed voor de baby!

Paardenmelk


Volgens Carola en Esther komt paardenmelk qua verteerbaarheid het dichtst in de buurt van moedermelk. Baby's kunnen het vrij makkelijk verteren.

Dus heb je een baby met darmkrampjes dan zou je paardenmelk eens kunnen proberen.

Geitenmelk


Na paardenmelk is geitenmelk de beste optie als vervanger van moedermelk. De eiwitketen van geitenmelk is korter dan die van koemelk en daardoor is geitenmelk beter te verteren.

Koemelk


Last ánd least is er dan koemelk. Hoewel de kwaliteit flink verbeterd is, kan koemelk veel problemen veroorzaken bij je baby:

  1. Krampen
  2. Eczeem
  3. Diarree
  4. Niet goed groeien
  5. Spugen
  6. Astmatische klachten
  7. Onrust
  8. Gevaar van uitdrogen baby

Algemene tips als het gaat om dierlijke melk voor je baby


Of je nou voor paarden-, geiten- of koemelk kies, neem bij voorkeur de verse, rauwe melk van biologisch gevoerde dieren. Kies liever niet voor de poedervorm.


Meer weten over gezonde voeding voor je kind?


Wil je meer weten over een suikervrije (op)voeding voor je kind, en gezonde voeding in het algemeen? Lees dan 100% suikervrij voor kinderen van Carola van Bemmelen en Ester Wiemer.

Het boek is voor 19,95 te koop bij bol.com.


Welke type voeding heb jij jouw kind gegeven?

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Hoe overleef je als thuisblijfmoeder de zomervakantie? 5 tips!

thuisblijfmoeder
Bron plaatje: Shutterstock

Thuisblijfmoeder ben je 24/7.

Maar als je kinderen vier worden gaan ze overdag naar de basisschool. En dat betekent soms wat kostbare uurtjes in je eentje. Uren waarin je huishoudelijk taken weg werkt, kunt bloggen of werken als ZZP-er.

Dat alles stopt abrupt als de zomervakantie begint.

Zomervakantie? Kinderen fulltime thuis


Ineens zijn je kinderen weer fulltime thuis. De volle zes weken van de zomervakantie.  Voor moeders die kind en baan combineren is dit aanzienlijk korter. Gemiddeld zo'n 3 weken.

Sommige thuisblijfmoeders ervaren de zomervakantie desondanks als rustig. Maar voor vele andere thuisblijfmoeders betekent de zomervakantie vooral heel hard werken. Dweilen met de kraan open.

Vervelen is goed. Maar moeilijk om aan te zien.


Experts benadrukken dat verveling een mooi iets is, en dat het belangrijk is je kind dit te gunnen. Maar wie 6 lange weken in het gezelschap van verveelde kinderen verblijft, weet dat dit slecht voor de moederlijke zenuwen is.

Een simpele oplossing is op vakantie gaan of leuke dingen doen. Maar dat doe je ook niet fulltime, 6 weken lang.

Daarom tips voor de thuisblijfmoeders die de zomervakantie als pittig ervaren!


Hoe overleef je als thuisblijfmoeder de zomervakantie?



  1. Hoewel het wegvallen van het schoolritme rust kan brengen, is het verstandig om toch een ritme aan te houden. Geef ruimte aan het zomergevoel door langer uit te slapen, maar hanteer vervolgens toch een dagritme. Zij het met losse hand.
  2. Wissel uitjes af met thuisblijven.
  3. Laat de kinderen helpen. Als je kinderen fulltime thuis zijn, maken ze meer troep. En op mooie, zonnige dagen lopen ze wellicht zand, water en modder het huis in. Bekers ranja vallen om, overal ligt duplo, kortom het huishouden wordt wat chaotisch. Geef elk kind een vaste huishoudelijke taak. Voorkom dat je de huissloof wordt.
  4. Reserveer tijd voor jezelf, en om iets in je eentje te doen. Als de kinderen fulltime thuis zijn in de zomervakantie, is er vaak weinig tijd om nog iets voor jezelf te doen. Maak daar bewust tijd voor. Want jij bent ook belangrijk!
  5. Houd jezelf voor: 'Ook dit gaat voorbij.' 

Conclusie over thuisblijfmoeders en zomervakantie


Hoewel de zomervakantie een tijd van vrijheid, blijheid kan inluiden betekent het voor de meeste thuisblijfmoeders ook een periode van chaos en onrust.

In deze post vind je 5 tips om de zomervakantie te overleven, zonder gek te worden.

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post