Moederen in Hong Kong | Het Moederfront

Moederen in Hong Kong

Share it Please
Gwen (38) is meubelstoffeerder van beroep, maar verruilde haar baan voor het thuisblijfmoederschap na de geboorte van haar oudste zoon Milo, die op de crèche erg veel huilde.

Gwen en haar partner Mike besloten daarom dure vakanties, en dure kleding op te geven, zodat ze konden rondkomen van het salaris van Mike's baan bij Philips. Diezelfde baan leidde enkele jaren later naar Hong Kong!

Wij vroegen Gwen hoe het is om te moederen in Hong Kong en wat volgde was een fascinerend verhaal, over een andere wereld.

Dit is Gwens verhaal!

Gwen: 'In Eindhoven woonden we in een mooi, oud huis met een grote tuin. Dat is nu wel even anders. Ons appartement maakt deel uit van een immens complex met vijf torenflats, en in plaats van een tuin hebben we een klein balkonnetje.

Maar daar staan een heleboel faciliteiten tegenover, die in Nederland ondenkbaar zijn: grote zwembaden, één buiten- en twee binnenspeeltuinen, een fitnessruimte, tennisbanen, een clubhouse, en terrassen om bijvoorbeeld te barbecuen.

We wonen aan de zuidkant van Hong Kong eiland, waardoor we een prachtig uitzicht hebben over de zee en de bergen. Ik zou hier niet in het centrum willen wonen want dan woon je een stuk kleiner voor hetzelfde budget, en de vervuiling daar is echt te gek voor woorden. Daar blijven namelijk de uitlaatgassen tussen de gebouwen hangen door de skyscrapers.

Grote luchtvervuiling

Laatst hadden we een vervuilingsindex van 500 terwijl ze je boven de 200 al adviseren binnen te blijven. Die vervuiling komt vooral door de industrie in China, Shenzen, net over de grens.

Tijdens het begin van de economische recessie, en de Olympische Spelen, was de lucht een stuk schoner in Hong Kong, omdat toen veel fabrieken gesloten waren.

Ik ga dus nooit met de baby de stad in, want dat is erg ongezond. Ook heb ik een airpurifier, een dehumidifier en een airconditioner op zijn slaapkamer staan/hangen. Onze electriciteitsrekening is in de zomer dan ook erg hoog maar het kan gewoon niet anders.

Overgang Nederland - Hong Kong: Ik wil naar huis!

Ik werd de tweede week na aankomst al zwanger, en ik denk dat dit mijn cultuurshock verergerd heeft. Omdat ik al in London en Parijs had gewoond, dacht ik het wel aan te kunnen. Niets was minder waar.

Ik heb heel vaak gezegd dat ik terugging naar Nederland, maar ben vanwege de liefde voor mijn man gebleven. Cultuurshock is voor iedereen anders. Bij mij uitte het zich in extreem letten op mijn gezondheid, biologisch eten, ecologisch bezig zijn, en op een zo natuurlijk mogelijke manier schoonmaken.

Nog steeds heb ik extreme heimwee aanvallen waarbij ik me doodongelukkig voel, maar ze worden wel korter. Bovendien ben ik omringd door hele lieve vrouwen die allemaal hetzelfde meemaken, en me op moeilijke momenten steunen en troosten. Verder ga ik gemiddeld drie keer per jaar terug, zodat ik de band met Nederland niet verlies, en even lekker kan bijkletsen met mijn familie en vrienden.

Moederen in Hong Kong

Moederen in Hong Kong is compleet anders dan moederen in Nederland. Het leven is hier een stuk makkelijker door onze amah, een 'helper'. Aan de andere kant is het ook weer zwaarder, omdat je geen familie om je heen hebt, en ik mis natuurlijk mijn vriendinnen en mijn werk. Toch ben ik heel bij dat ik dit allemaal mee mag maken.

Zo maar een dag in Hong Kong

6.30 opstaan met baby en Milo.
7.30 Milo op schoolbus zetten.
's ochtends shoppen/lunchen/koffie drinken met vriendinnen.
14 uur Milo ophalen van schoolbus.
's middags naar het zwembad of naar lessen van Milo.
17.30 eten met Milo.
19 uur Milo naar bed.
20 uur Mike thuis.

Mijn dagen zijn vaak heel verschillend omdat ik kan gaan wanneer ik wil, want mijn amah is gewoon thuis. Ik ga soms shoppen in Shenzen, net over de grens in China, en ben dan de hele dag weg. Ook ga ik wel eens High Tea en/of een schoonheidsbehandeling doen in een van de vele dure hotels in de stad, heerlijk!

Borstvoeding in Hong Kong: minstens zes maanden!

Borstvoeding wordt hier heel serieus genomen. Zo serieus dat je je bijna een slechte moeder voelt wanneer je het niet doet. Dat is ook wel te begrijpen na het melamamine melkpoeder schandaal van 2009. Ze hebben in China het gehele management van dat bedrijf en plein public opgehangen.

Het advies is minimaal zes maanden borstvoeding, om allergieën te voorkomen. Meer dan zes maanden heeft de voorkeur, zodat de baby antistoffen binnenkrijgt via de borstvoeding.

Dit is vooral naar aanleidig van het Sars virus waaraan vierhonderd mensen zijn overleden, en de Mexicaanse griep die heerste tijdens, en na mijn zwangerschap. Dat was een angstige tijd voor mij en vele andere moeders. Iedereen liep met maskers op, en de liften in ons gebouw werden elk uur gesteriliseerd. Ook staan nog steeds overal dispensors met antibacteriële gel.

Bij speeltuinen, grensovergangen naar China, en op scholen wordt nog steeds elke dag getemperatuurd om te kijken of je koorts hebt.

Arbeidsparticipatie: fulltime moederen is de norm

Fulltime moederen is hier doodnormaal en dat maakt het wel zo gezellig. Ik heb veel tijd voor mijn kinderen en mijn man, en houd genoeg tijd over voor mijn vriendinnen. Het is hier heel normaal dat je een fulltime inwonende hulp hebt, dus poetsen doe ik niet, en ik heb altijd een babysitter 's avonds.

Kiezen of delen: fulltime moederen of fulltime werken

Het is hier kiezen of delen: of je bent fulltime moeder of je werkt fulltime. Er is geen middenweg, want een parttime baan is hier gewoonweg niet aan de orde. Ik denk dat negentig procent van de moeders hier niet buitenshuis werkt omdat het kiezen is tussen fulltime werken, dus minimaal van 8 tot 20.00 uur, of helemaal niet. Ja dan kies je natuurlijk voor je kinderen. Wel hebben werkende vrouwen hier minder te bewijzen dan in Nederland: ze worden veel serieuzer genomen.

Werkgevers en moeders

Voor zover ik weet maakt het niets uit of je moeder bent of niet. Naar huis gaan als je baas er nog is, kun je niet maken. Dit is natuurlijk wel afhankelijk van het bedrijf waarvoor je werkt. Philips is erg goed voor al zijn werknemers, en staat moeders toe om af en toe vanuit huis te werken, maar dat is in Hong Kong echt een grote uitzondering.

Kinderopvang in Hong Kong

Kinderopvang komt hier in de vorm van één of twee fulltime inwonende amahs, ook wel helpers genoemd. Amahs krijgen vaak een korte opleiding van het uitzendbureau dat ze uit de Fillipijnen haalt. Maar als je zeker wilt weten dat ze hun werk goed doen, dan moet je óf een amah nemen die jong is en haar alles leren, of een amah nemen die al meer dan vier jaar ervaring heeft. Ik heb mijn amah Europees leren koken, en ze heeft een babyverzorgings- en EHBO cursus gedaan in het ziekenhuis, voor de geboorte van Rafael.

De leeftijden van amahs variëren van ± twintig tot ± vijfenzestig. Voor Chinezen werken amahs gemiddeld zestien uur per dag (vaak meer), bij Europeanen rond de acht tot twaalf uur per dag.

Het minimum salaris is driehonderdzestig euro per maand voor een inwonende amah, die eet met het gezin. Amahs wonen meestal bij je in huis, en werken daardoor vaak op rare uren, eigenlijk gewoon wanneer ze nodig zijn.

Onze Fillipijnse helper, Chona, is heel lief en spreekt goed Engels. Dit geeft mij en mijn man veel vrijheid, want we hoeven nooit een oppas te regelen. Zondag is Chona's vrije dag, dan gaat ze naar de kerk. Het lijkt een grote luxe, zo iemand die poetst en oppast, maar waneer je geen familie en vrienden om je heen hebt kun je bijna niet anders.

Mannen in Hong Kong

De meeste mannen hier werken heel hard, en tot laat, dus huishoudelijk werk is niet aan de orde. Het is ook niet echt nodig, want de helpers doen dit allemaal. Mijn man ruimt op zondag veel op, en gaat regelmatig met onze kids de deur uit, zodat ik ook een keer tijd voor mezelf heb.

Zwemles in Hong Kong

Mijn zoontje Milo heeft vorig jaar privé zwemlessen gehad in het zwembad bij ons gebouw. Dit was hard nodig want hij gilde al als hij een druppetje in zijn gezicht kreeg en het enige dat je hier kunt doen in de periode mei t/m september is naar het zwembad gaan. Nu heeft hij één keer per week zwemlessen op school.

Opvoeden in Hong Kong

Ik wil mijn kinderen vooral lang kínd laten blijven, en ze zorgeloos laten genieten van hun jeugd. Wel moeten ze van mij hun bordje in de keuken zetten, hun eigen speelgoed opruimen en hun eigen afval in de vuilnisbak gooien.

Dat is bij de Hong Kong Chinezen precies omgekeerd. Kinderen hebben vaak ieder een eigen amah, die alles voor ze doet. Soms worden ze op hun achtste zelfs nog aangekleed en gevoerd, om over opruimen maar te zwijgen.

Grote druk op schoolprestaties

Wel worden ze afgerekend op hun schoolresultaten, en hebben elke dag naschoolse activiteiten waar ook veel druk achter zit. Vaak maken ze na het eten hun huiswerk, en gaan ze heel laat naar bed, want de ouders willen ook nog tijd met ze wanneer ze thuis komen.

De prevalentie van zelfmoord onder tieners ligt in Hong Kong dan ook een stuk hoger dan in Nederland. Alles draait hier om presteren, prestige, en 'face'.

Ouderen worden hier met alle égards behandeld, daar zouden de jongelui in Nederland nog wat van kunnen leren!

Kinderfeestjes in Hong Kong

Kinderfeestjes zijn hier bizar! Vaak worden deze feestjes in een club gehouden. Country Club/American Club/Golf Club/Marina Club, met professioneel entertainment en volledige buffetten voor de kids en de ouders.

Free flowing champagne, en wijn, is daarbij heel normaal. Op Milo's school worden alle klasgenootjes uitgenodigd. Ook al geniet ik best van dit soort excessieve feestjes, zelf doe ik daar niet aan mee.

Milo heeft afgelopen jaar een feestje gehad, waarbij de kinderen zelf cakejes konden decoreren. Ik had alles meegenomen van de Hema. Het was een geweldig feestje en het bewijs dat al die dure dingen helemaal niet nodig zijn.

Cadeautjes op kinderfeestjes: OTT

Kadootjes zijn hier ook compleet over the top, en de kosten voor een cadeautje variëren van twintig euro tot soms wel vijftig euro. De goodiebags zijn ook absurd, met bijvoorbeeld Lego erin.

Het leven na schooltijd

Moeders of helpers regelen via mail of telefoon, of tijdens het ophalen bij de schoolbus, zgn. playdates. Milo speelt ook vaak met de kindjes die hij tegenkomt in de speeltuin of het zwembad bij ons gebouw.

Milo heeft op de tennisbaan bij ons gebouw privé tennisles. Ook neemt hij Legolessen waarbij hij basismechanica leert met behulp van Lego. Verder gaat hij elke zaterdag met papa Mike naar een grote klimmuur.

Schoolsysteem in Hong Kong

In Hong Kong is school een voorrecht, en er is geen leerplicht!

Er zijn hier lokale scholen en International schools. Bijna alle expatkinderen gaan hier naar een Internationale school, want welk Europees kind spreekt er nou Cantonees? Dit veroorzaakt een hoop stress voor de ouders, want de procedure om je kind aangenomen te krijgen is heel streng, en de wachtlijsten enorm.

Philips heeft duizenden euro's betaald voor een debenture. Zo'n debenture verzekert je (bijna) altijd van een plekje, maar ik heb verhalen gehoord over ouders die dertigduizend euro betaalden, en het kind nog geen plekje kreeg.

Milo wordt 's ochtends om 7.30 opgehaald, en is dan om 7.45 op school. Om 14 uur brengt de schoolbus hem weer naar huis, en kan ik hem dus lekker makkelijk voor de deur weer ophalen.

Studiedagen in Hong Kong

Gemiddeld zijn er vier studiedagen per jaar, waarop de leraren bijscholing krijgen, en de kinderen vrij hebben.

Milo zit in een klas van vijftien leerlingen met twee leraressen, Mrs. Kelsch (Amerikaanse) en Mrs. Ma (Hong Kong Chinese). Ze worden zo ook aangesproken.

Vakantie in Hong Kong

Mijn man Mike heeft vijf weken vakantie per jaar, maar dat is uitzonderlijk in Azië. Wel hebben ze hier veel meer nationale feestdagen. Hong Kong Chinezen hebben meestal twee weken vakantie per jaar.

Milo heeft een zomervakantie van twee maanden die aangepast is aan het Amerikaanse systeem van begin juni tot begin augustus.

Integreren

Integreren is hier niet zo makkelijk. Zelfs al spreek je Cantonees, dan nog zullen Hong Kong Chinezen je niet snel uitnodigen in hun huis. Alles draait hier om familie en die families zijn groot!

Ook wordt je vaak niet thuis uitgenodigd, omdat ze met een heel gezin, en de grootouders, in een appartement met één slaapkamer wonen. Ze mogen dan wel een dure auto rijden maar een groot appartement is alleen weggelegd voor de allerrijksten en de expats.

Contact met andere expats

Philips heeft mij bij aankomst een buddy toegewezen. Zij was echt geweldig, en heeft me helemaal wegwijs gemaakt in Hong Kong. Helaas is zij nu naar Shanghai verhuisd. Als expat heb je snel contact met andere expats, zeker als je kinderen hebt, en dat is heel gezellig maar je moet wel gewend raken aan het feit dat ze komen en gaan.

Ik zit bij een boekenclubje van ongeveer vijftien vrouwen, en zie elke maand wel een nieuw gezicht of hoor dat er weer eentje is verhuisd.

Verschillen tussen Hong Kong en Nederland

In Nederland heeft iedereen haast, heeft het druk drukker drukst. Ook valt het me op dat er veel geklaagd wordt. Over het weer, de economie, de school en ga zo maar door. Dat is naar mijn beleving heel anders in Hong Kong maar ik heb dan ook weinig te mopperen. In Hong Kong hebben vrouwen zeeën van tijd door hun amahs.

Betere service in Hong Kong

De service in Hong Kong is geweldig. In de Bijenkorf moet je vaak rondlopen om iemand te vinden die je kan helpen, en dan kun je nog 10 minuten wachten tot ze klaar zijn met een andere klant. Hier is het net andersom, je kunt geen winkel in of er komt al iemand naar je toe. Ook in restaurants hoef je nooit lang te wachten.

Schoon

In Hong Kong is het altijd schoon, want ze hebben zelfs voor alle wegen speciale poetsteams die elke dag hun eigen stukje weg schoon houden. Het openbaar vervoer loopt hier altijd op tijd, de metro komt om de minuut in de spits.

Sinds ik in Hong Kong woon denk ik vaak waneer ik in Nederland ben: 'Wat is het hier vies!' Iedereen gooit zijn rommel gewoon op straat. Dat gebeurt hier absoluut niet, je wordt raar aangekeken als je hier iets op straat gooit, en hebt zo een boete van maximaal vijfhonderd euro te pakken als de politie het ziet. Dat zouden ze in Nederland ook moeten invoeren.

Cultuur

Een ritje met de taxi kost me voor tien minuten 1,80 en voor een rit van vijfenveertig minuten betaal ik ongeveer 10 euro. Arbeidskrachten zijn hier dan ook een stuk goedkoper en al die arbeidsrechten zoals je die in Nederland hebt, daar kunnen ze hier alleen maar van dromen.

Hong Kong kan van Nederland nog veel leren op het gebied van sociale voorzieningen. Die zijn hier ver te zoeken. Ook zijn de Chinezen erg racistisch en behandelen ze hun helper vaak als een slaaf.

Geen wonder dat Nederlanders favoriete werkgevers zijn voor Fillipijnse helpers. Mijn helper moest bij haar vorige Chinese werkgever onder de tafel slapen, en is dus heel blij met de kamer die ze bij ons heeft.

Goedkoop uit eten

Ook leuk zijn de lunch deals in Hong Kong. Je kunt hier voor 50 euro een vijf gangen lunch krijgen in een twee of drie Michelin sterren restaurant. De buffetten in de luxe hotels zijn hier eveneens heerlijk, en niet duur, en ik verbaas me iedere keer weer hoeveel die kleine, magere Chinezen allemaal naar binnen kunnen werken in twee uur tijd.

Warm klimaat

Nog een groot voordeel hier is natuurlijk dat je voor weinig lekker op een tropische vakantie kunt. Ook zijn er een aantal hele mooie stranden hier in de buurt. Afgelopen januari zat ik met vierentwintig graden op het strand op een zondag.'

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Heb toch een beetje moeite met de amah. Is dit niet gewoon een ordinaire vorm van slavernij? En moet zo'n meisje dan dankbaar zijn dat ze in een Nederlands gezin terecht komt omdat ze beter wordt behandeld dan in een Chinees gezin? Het basis principe van een vrouw fulltime tot je beschikking hebben voor een belachelijk laag loon blijft toch uitbuiting mijn inziens!

Anne zei

Wat een verschil met Nederland zeg! Echt interessant om te lezen :-)

Gratis abonnement op Het Moederfront!