Boekbespreking: Vaderland

/ 8 comments
Als inwoner van Moederland, was ik erg benieuwd naar het boek Vaderland. Het is altijd goed eens over je eigen grenzen te kijken, en andere landen te verkennen. Maar Vaderland blijkt een land van bokkig onvergelijkt zijn, en slachtofferschap.

Vanaf het begin heeft schrijver Hugo van Loon al weinig zin in het ouderschap. Gelukkig bloeit zijn vrouw Loes op tijdens haar zwangerschap, dus dat valt dan nog mee. Maar na de geboorte gaat haar aandacht bijna exclusief naar hun dochter Simone, en als een pruilend kind beklaagt Hugo zich over deze verandering.

Boehoe wat ben ik zielig!

Ze ziet hém niet meer staan, en het kind lacht vreugdevol als het haar moeder ziet. Boehoe, wat is hij zielig. Tegelijkertijd beklaagt hij zich dat hij voortdurend van zijn werk wordt weggeroepen om zijn vrouw te helpen. Een merkwaardige paradox, aangezien zij hem volledig buitensluit bij de verzorging en opvoeding.

Het mag duidelijk zijn dat de veranderingen die het moederschap in zijn vrouw bewerkstelligen voor Hugo geen verbeteringen zijn. Ze is overbezorgd, interesseert zich nauwelijks meer voor de buitenwereld, en het ergste van alles: ze heeft geen zin in sex. Ze geeft zelfs haar baan op.

Geen sex rechtvaardigt vreemdgaan?

Als lezer voel je voortdurend de dreiging hangen: zal hij vreemd gaan of niet? Het viel me dan ook erg mee dat hij het bij koffie drinken hield met een oude liefde. Maar uiteindelijk blijkt het slechts een kwestie van tijd voor hij het bed met een ander deelt. En hij voelt zich nog gerechtvaardigd ook, getuige zijn reactie op de boosheid van zijn vrouw: 'Hoe kun je daar nog iets over zeggen als je nooit meer bij me slaapt?'

Naarmate ik verder vorderde in dit boek groeide mijn ergernis. 'Geef je zelf toch een schop man!' wilde ik hem wel toeschreeuwen. 'Wees een vent! Als je vindt dat je meer ruimte moet krijgen als vader, pak die dan!'

Maar Hugo gaat liever vreemd, en ook al heeft zijn vrouw geen oog meer voor hem, blijkbaar ziet ze zijn buitenechtelijke activiteit onmiddellijk aan hem! Als hij thuiskomt van zijn avontuurtje gooit ze hem er uit.

Zo eindigt hij opnieuw als slachtoffer.

'Iedereen had hun kunnen vertellen dat ze het niet moesten doen. Te oud, te eigenzinnig, en vooral te alleen in de wereld om nog aan kinderen te beginnen.'

Over zelfvervullende profetieën gesproken: feitelijk kon dit verhaal maar op één manier eindigen, met Hugo als schuinsmarcherende echtgenoot.

Als dat Vaderland is, dan geef ik de voorkeur aan Moederland.

Achterflap: huh?

Als ik de tekst op de achterflap lees denk ik: 'Is dit hetzelfde boek?' Want daar staat:

'Vaderland is een ontroerende rijkgeschakeerde roman over de liefde. Het is ook een messcherpe anatomie van het leven in ons land aan het begin van de 21ste eeuw.'

Daar kan ik nog wel inkomen. Bijvoorbeeld dat je je kind al moet inschrijven voor een school als je net zwanger bent.

Maar dan volgt: 'Bovenal is Stevens' verhaal het verhaal van een man die van een zoon in een vader verandert. En van een vrouw die de gevangene wordt van haar moederschap.'

Wat ik vooral zag was een man die geen zin had om vader te worden, en toen hij het eenmaal was weliswaar veel liefde voelde voor zijn dochter, maar waarbij wrok de boventoon voerde.

En inderdaad, niet echt handig van zijn vrouw Loes om intrek te nemen in de kinderkamer. Daar valt zeker iets te verbeteren, maar anders dan zijn dwingende erectie tegen haar aanduwen, onderneemt Hugo geen actie om daar iets aan te doen.

Irritant boek

Na het lezen van dit boek moest ik eerst even gaan wandelen, om mijn ergernis kwijt te raken. Zo doen we dat in Moederland!

Praktische info

Vaderland is uitgegeven door uitgeverij Promethuis en o.a. te koop voor 19,90. Het is absoluut ongeschikt als cadeau voor jonge vaders!

Vaderland
Vaderland
Herman Stevens

8 opmerkingen:

  1. die ga ik dus niet lezen , bah wat een loser die vent

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goh..klinkt als een autobiografie van mijn ex ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nee, dit boek wil ik ook niet lezen.
    Ik heb ooit een keer een goede bekende meegemaakt die vader werd en jaloers was op hun kind en zijn vrouw die genoot van het moederschap. Het was gewoon lachwekkend om te zien hoe jaloers hij werd als zijn vrouw (alweer!!) het kind borstvoeding gaf. Inmiddels is hij gewend (-: en vader van drie jongens!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. OMG!! Dit wil ik NIET lezen, ik erger me nu al groen en geel.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zo, dat noem ik nog eens een krachtige recensie. Ik wilde het boek best lezen, maar nu ik je recensie gelezen heb hoeft het niet meer zo nodig. Nou ja, scheelt weer tijd. Om aan andere boeken te besteden. Of aan mijn eigen boek, eindelijk.
    Nou ja, heel misschien probeer ik het nog, maar ik had gehoopt dat het een boek zou zijn dat een eye-opener zou zijn, om de vader beter te kunnen begrijpen, echt iets om verder mee te komen... En daar twijfel ik nu een beetje aan.
    Bedankt!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het typische relaas van een man die zelf nooit volwassen is geworden. Dat is vragen om problemen.. maar wel een mooie aanwijzing dat je eerst zelf volwassen moet zijn geworden om een goede opvoeder te kunnen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Jemig dames, wat zijn we weer zelfgenoegzaam en weinig begripvol. Mannen doen het nooit goed (ze doen het namelijk anders dan wij) en daarom trekken wij graag ALLES naar ons toe, en gaan dan mopperen dat ze niets doen. Ik ben blij dat ik geen man ben...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Beste onderste anonymous, het ligt helemaal niet aan het fenomeen man. Het ligt meer aan het fenomeen van het eeuwige kind en de vreemdganger. Er zijn uiteraard ook genoeg vrouwen die zich prima thuisvoelen in zo'n rol en daarmee de ander benadelen.

    BeantwoordenVerwijderen

Wil je op de hoogte blijven van alle comments? Vink dan eenvoudig het vakje aan met: 'Email follow-up comments'

Mogelijk gemaakt door Blogger.
Back to Top