Mirjam geeft Thuisonderwijs

/ 20 comments
Mirjam (31) is Thuisblijfmoeder en verhuisde in november 2009 naar Engeland, samen met haar echtgenoot Job (30), en hun drie kinderen Adam (7), Boaz (4) en Levi (1,5).

Hun kinderen gaan niet naar school, want Mirjam en Job kozen in Nederland al voor thuisonderwijs, en in Engeland ook.

Wij interviewden hen over deze keuze!

Wist je altijd al dat je thuisonderwijs wilde geven?

Nee, maar als tiener wilde ik wel altijd moeder én juf worden, en ik ben afgestudeerd in de orthopedagogiek. Toen Adam een paar maanden oud was hoorde ik voor het eerst over thuisonderwijsgezinnen in Nederland. Ik werd meteen enthousiast en ben er over gaan lezen, en heb met verschillende thuisonderwijzers gesproken en met ze gemaild.

Waarom kozen jullie voor thuisonderwijs?

Wij zagen Adam niet tot bloei komen op een reguliere school. In onze vriendenkring waren drie andere gezinnen die wel wilden meedenken over het opzetten van een eigen, kleinschalige school. Dat is er uiteindelijk niet van gekomen, maar daardoor was er voor ons eigenlijk nog maar één optie: thuisonderwijs.

Is Thuisonderwijs in Nederland niet verboden?

Thuisonderwijs is nooit verboden geweest. Tot 1969 was het een legitiem alternatief naast schoolgang. Pas na 1969 werd er veel moeilijker over gedaan en kon je alleen vrijstelling van de leerplicht krijgen als je voldeed aan de de volgende twee eisen:

  1. Een geldig richtingsbezwaar (religie, maar ook bijvoorbeeld humanisme en holisme) tegen de scholen in je directe omgeving
  2. Als je kind psychisch of fysiek niet in staat is om naar school te gaan

Het aanvragen van een kennisgeving

Volgens de leerplichtwet moet je de kennisgeving voordat je kind vijf wordt aan burgemeester en wethouders bekend maken. Als je kind al vijf is en al naar school gaat, kun je alleen vrijstelling van de leerplicht krijgen als je ‘van richting verandert’. Dan is de procedure ingewikkelder.

Sommige gemeenten hebben een speciaal formulier voor het indienen van de kennisgeving van richtingsbedenkingen, maar je kunt het ook van de site van de Nederlandse Vereniging voor Thuisonderwijs halen. De duur en invulling van de procedure verschilt per gemeente. Soms is het in een week geregeld, soms duurt het langer. Sommige gemeentes nodigen ouders uit voor een gesprek. Maar je bent niet verplicht dat te doen: met een geldig richtingsbezwaar sta je ‘gewoon’ in je recht.

Is de kennisgeving eenmaal rond, dan hoor je niets meer van de overheid. Voor de overheid lijkt een beetje te gelden dat als een kind vrijstelling heeft van de leerplicht, het dan ook ‘geen onderwijs’ krijgt.

Ons richtingsbezwaar

We hebben alle scholen in de buurt bekeken, maar geen enkele paste bij wat wij geloven en/of belangrijk vinden vanuit onze christelijke visie. Wij zochten namelijk een school waar het christelijk geloof een heel belangrijke rol speelt, zowel in het onderwijs als bij de leerkrachten. Je draagt je boodschap tenslotte het beste uit als die vanuit je hart komt.

Dat is niet het geval op een openbare school, en vaak maar matig het geval op een doorsnee protestants-christelijke school. Op een wat zwaardere gereformeerde school speelt het christelijk geloof wel een grote rol, maar daar worden ook dingen geleerd waar wij níet achter kunnen staan.

Naast ons richtingsbezwaar vinden wij dat thuisonderwijs een aantal voordelen heeft:

  1. Je kind kan zich in eigen tempo ontwikkelen. Dat kan anders zijn dan de “overheidsnormen”
  2. Je kind kan leren met behulp van zijn eigen favoriete onderwerpen of bezigheden.
  3. Je hebt de dierentuin, het museum, het zwembad, de speeltuin, de kinderboerderij op een doordeweekse dag hélemaal voor jezelf ;o)
  4. Als het lekker weer is, kan je de hele dag buiten zijn, met slecht weer kan je binnen blijven.
  5. Je kind en jij kunnen het aantal *sociale* uren met leeftijdsgenoten en/of volwassenen naar eigen inzicht invullen.
  6. Je bent als gezin meer samen.
  7. Veel minder last van de peer-pressure op een school of in een klas

Nadelen van thuisonderwijs vind ik

  1. Dat je soms niet wordt begrepen.
  2. En ik vind het ook wel eens lastig dat ik het idee heb dat ik het allemaal 'goed' moet doen. Dat als het eens niet loopt, dat mensen dan denken: zie je wel!
  3. Het is een grote verantwoordelijkheid, die aan de andere kant juist ook weer mooi is
  4. En de dagen dat het moeizaam gaat. Die zijn lastig te delen met niet-thuisonderwijzers. Je bent toch bang dat mensen denken: eigen schuld, hád je maar niet.....

Hoe heb je je voorbereid op thuisonderwijs?

Ik heb hééééél veel gelezen: boeken, tijdschriften, artikelen, ben lid geworden van Amerikaanse, Engelse en Nederlandse thuisonderwijsgroepen op internet. Veel mensen gesproken en ik ben naar bijeenkomsten gegaan.

Hoe weet je dat je kinderen voldoende leren?

Tegenwoordig staan de kerndoelen en tussendoelen allemaal op internet. Daarnaast is er sinds enkele jaren ook een Basisschoolboek. Hierin staat beschreven wat kinderen aan het eind van de basisschool zóuden moeten weten.

Als je met een methode werkt, dan werk je ook vaak met boekjes die in een bepaald jaar aan de orde zijn. Als je aan het eind van een boek bent gekomen, dan weet je dat je kind alles weet wat volgens de methode belangrijk is.

Hoe weet je welke studieboeken je kunt gebruiken?

Door rond te vragen op Nederlandse of buitenlandse thuisonderwijs-email-groepen kun je bekijken welke methode het beste past bij je kind.

Je kan oude methodes goedkoop of gratis overnemen van Nederlandse scholen, je kan bij Nederlandse of Belgische leveranciers bestellen of bijvoorbeeld in Amerika en Engeland.

Toevallig ben ik vorige week met vijf vriendinnen naar de NOT geweest, de vakbeurs voor het onderwijs, waar altijd volop gratis kaarten voor zijn. Daar kun je alle Nederlandse schoolmethodes inkijken, onderzoeken, en overleggen met de uitgeverijen om te zien wat het beste bij je kind past. Maar voor heel veel vakken zijn geen typische studieboeken nodig, en kom je een heel eind met boeken uit de bibliotheek.

In Amerika is thuisonderwijs veel gewoner dan in Nederland, daarom wordt er in Nederland ook regelmatig gebruik gemaakt van Amerikaanse materialen.

Zijn er bepaalde verenigingen waar je als ouder bij terecht kunt met vragen?

Je kunt terecht bij bijvoorbeeld de Nederlandse vereniging voor Thuisonderwijs, of bij Nederlandse of Belgische internetfora die er voor thuisonderwijzers zijn. Naast de wat officiëlere verenigingen of fora, zijn er ook lokale groepen.

Wat moet je als ouder in huis hebben om thuisonderwijs te kunnen geven?

Dat is voor elk gezin anders. Er zijn zoveel manieren om thuisonderwijs te geven als er gezinnen zijn. Je moet het in ieder geval fijn vinden om veel met je kinderen samen te zijn. Als je denkt dat dit het beste is voor je gezin en voor je kinderen, dan kan je het.

Uit onderzoek blijkt dat je als ouder niet per se een hoge opleiding hoeft te hebben om thuisonderwijs te geven. Bovendien kun je als het ware met je kind meeleren. Ik denk regelmatig: 'Hé, zó zit dat dus.' En als je er niet uit komt, dan zoek je het gewoon op.

Van de vakken die we nu doen, is rekenen het moeilijkste. Dat gaat echt om iets aanleren. En dat loopt de ene dag makkelijker dan de andere dag.

Denk je dat je de middelbare school ook als thuisonderwijs zult geven?

Grote kans van wel, maar omdat Adam nog maar zeven jaar is, zijn we daar nog niet uitgebreid mee bezig.

Doen je kinderen uiteindelijk staatsexamen?

Staatsexamen zou voor ons pas ter sprake komen over een jaar of tien. Ik weet het niet, maar ik kan me wel voorstellen dat ze een examen gaan afleggen.


Doen je kinderen een citotoets?

Nee. Ook hierbij kan ik me voorstellen dat aan het eind van groep 8 zoiets gaat gebeuren, maar dat is nog ver weg.

Hoeveel uur per week geef je les?

De tijd die we ‘aan tafel’ zitten zal zo’n zeven tot tien uur per week zijn. Daarnaast lees ik heel veel voor. Dat is ook een paar uur per dag. Via de computer leren, voorlezen, spelletjes doen, muziek, sport, met lego spelen, verkleden, knutselen, met vriendjes spelen, buiten spelen, een museum bezoeken, naar de speeltuin, de bibliotheek of de dierentuin, reken ik dan niet mee.

Ik begrijp dat je veel vragen krijgt over het 'sociale aspect' van thuisonderwijs: wat voor vragen zijn dat?

De vraag die we vaak als eerste krijgen, gaat over vriendjes: of Adam wel andere kinderen ziet, of hij wel leert samen te spelen, samen te werken, rekening leert houden met anderen. Eerlijk gezegd zie ik niet in waarom je daar een school voor nodig hebt. En ik vind ook niet dat kinderen die naar school gaan per definitie sociaal zijn.

Ik vind thuis een veel natuurlijker, sociale omgeving. Mijn kinderen hebben hun vriendjes, hun clubjes, hun sport, en de ontmoetingen met andere thuisonderwijskinderen.

Als je zoon op een gegeven moment zou aangeven graag naar school te willen: zou je daar dan in toestemmen?

Dan gaan we het daar zeker over hebben, ja.

Wat zou je iemand aanraden die thuisonderwijs wil gaan geven?

  1. Ga je inlezen. Er zijn veel boeken over thuisonderwijs geschreven. Lees onderzoeken en artikelen. 
  2. Word lid van thuisonderwijs-e-mailgroepen en van de NvvTO, daar zitten mensen van verschillende richtingen met verschillende ervaringen. Dat helpt je om je voor te bereiden en zij kunnen je helpen als het nodig is. 
  3. Ga praten met ouders die al thuisonderwijs geven, ga naar een meeting om eens te kijken ‘wat dat nou voor mensen zijn’.
Meer weten?

Bezoek dan Mirjams blog

Dit artikel is eerder verschenen in 2009

20 comments:

Anoniem zei

Respect!!!! We leven in een tijd waarin veel ouders blij lijken te zijn om even van hun kinderen verlost te zijn wanneer de school de verantwoordelijkheid overneemt. Maar er zijn dus ook ouders die zich kosten noch moeite sparen om al hun tijd en energie te investeren in hun kroost. Want dit doe je niet omdat je het zo leuk vindt, dit kost je echt wat. Afkeuring is hier dus allerminst op zijn plaats, wel een diepgaand respect.

Mevrouw Williams zei

Ik denk dat dit een keuze is die je zelf maakt om persoonlijke redenen. Net zoals je keus maakt voor een school met een identiteit.
Het zou niet mijn keus zijn,ik zou deze verantwoordelijkheid niet willen dragen ondanks dat ik zelf onderwijzeres ben.
En investeren in kinderen doen gelukkig heel veel ouders maar zoals jaren geleden een spotje van sire zei een kind opvoeden doe je niet alleen en daar geloof ik in. Kinderen opvoeden doen we met z'n allen.

Jocelyne zei

Ik keur het wel af. Mijn Amerikaanse schoonzus in Amerika doet het ook. Daardoor heb ik er veel over nagedacht en veel over gehoord. Zij vindt bijvoorbeeld lezen en rekenen niet zo belangrijk en dus kunnen haar kinderen dat niet erg goed. Wel besteedt ze maanden aan het bestuderen van Alexander de Grote. Ik vind dat een bepaalde vorm van kindermishandeling. Dit zou door de overheid gecontroleerd moeten worden. Je moet niet maar alles met je kind mogen doen.
Verder is het ook belangrijk dat kinderen in contact komen met andere mensen die niet zo dol op je zijn. Dat gaat in de echte wereld ook gebeuren. Echt pesten is natuurlijk niet goed maar je handhaven in een groep is heel belangrijk om te leren. Alleen maar in je eigen veilige huis is niet goed.

Katia zei

Kindermishandeling dan nog. Ik heb al veel gehoord, maar dat gaat er naar mijn mening toch wel over.
Ik vind mensen die niet borstvoeden ook kindermishandeling en mensen die hun kinderen in wandelwagens ver weg van hen dumpen evenzeer, maar daar kraait geen kat naar.
Thuisonderwijs mag dan wel zomaar zonder eigenlijk er ook maar iets van af te weten (dat is wel duidelijk uit je reactie) kindermishandeling genoemd worden?

Misschien vergeet je dat scholen nog niet zolang bestaan in de geschiedenis van de mensheid. Vanaf de industriële revolutie om precies te zijn.
Daarvoor gaven alle moeders hun kinderen les. Enkel de hele rijken konden een leraar betalen en dan was dat meer om het prestige dan om de extra kennis.
Vanaf de industriële revolutie moesten ook de vrouwen mee in de fabrieken gaan werken en werden er scholen opgericht voor de kinderen.

Zelf je kinderen onderwijzen zit in ons instinct. Dieren doen het en mensen even zeer.
Het is even instinctief als je kinderen verwekken, baren, zogen, dragen en opvoeden. Het hoort er bij.

Ik geef thuisonderwijs aan mijn 3 kinderen.
We doen niet aan unschooling (google is your friend), maar aan echt onderwijzen, hoewel ik best ook wel achter de ideeën van het unschoolen sta. Ik vind lezen en veel algemene en door-en-door-kennis echter te belangrijk om te unschoolen. Ik geef te graag mijn eigen passies door (kennis dus...).

Maar kindermishandeling?
Nee, dat schiet toch wel even in het verkeerde keelgat...

Jocelyne zei

You prove my point. Dank voor deze onderbouwing. Evolutie heeft ons scholen gebracht. Vroeger kregen alleen rijken scholing. Nu zijn we allen rijk. Wat denk je nou dat die moeders aan hun kinderen leerden? Ze waren zelf analfabeet. Maar misschien vind jij zelf lezen en rekenen ook niet belangrijk. Geloof je helemaal niet in de vooruitgang sinds de industriele revolutie? Misschien kun je je dan beter bij de Amish aansluiten (niet flauw bedoeld). En ik weet absoluut wel waar ik het over heb.

Jocelyne zei

O ja en ik vind het ook (een milde vorm van) kindermishandeling om je kinderen geen borstvoeding te geven of je kinderen naar een creche te brengen.

Irma zei

Je kind naar een creche brengen is wel kindermishandeling, maar naar een school niet? Komt uiteindelijk op hetzelfde neer, alleen een paar jaar later. Je laat een ander je kind opvoeden, zonder controle te hebben op waar ze aan blootgesteld worden.
Het opvoeden en onderwijzen van kinderen is de belangrijkste taak van een ouder. Het is gemakkelijk om je kinderen naar school te sturen en ze te laten onderwijzen. Maar wat leren je kinderen daar nou echt? Wat weten we zelf nog van onze 12-14 jaar op school? Kijk maar naar de taal- en rekenvaardigheden van de gemiddelde tiener tegenwoordig (zeker hier in Amerika), het valt vies tegen. Met thuisonderwijs kun je je kinderen leren wat echt belangrijk is. Niet alleen schoolvakken, maar ook praktische dingen zoals koken, tuinieren, auto's repareren. Verder kan je kiezen om extra tijd te besteden aan dingen waar je kind echt in geinteresseerd is. En dat op een levendige manier die ze zich jaren later nog zullen herinneren, i.p.v. leren uit een boekje in een klaslokaal. En daarnaast worden je kinderen geen dingen geleerd waar je het niet mee eens bent.
En 'alleen maar in je veilige huis' is trouwens een mythe. Homeschoolers hebben gemiddeld meer 'buitenschoolse' activiteiten dan kinderen die naar een gewone school gaan. Sporten, padvinders, clubs, speelgroepen, vrijwilligerswerk...noem maar op.
En het is juist niet goed voor kinderen om op jonge leeftijd al gepest te worden. Het richt juist op jonge leeftijd vaak permanente schade aan. Een jonge volwassene die al kans heeft gehad om zichzelf te ontdekken en te ontwikkelen, is beter bestand tegen pesterijen dan een kind van 6. Het is bewezen dat kinderen die thuis onderwezen zijn, een beter zelfbeeld/meer zelfvertrouwen hebben dan kinderen die naar school zijn geweest. Een kind kan zich beter ontwikkelen in een omgeving waar hij of zij niet bang hoeft te zijn om erbij te horen.
En over die vooruitgang sinds de industriele revolutie: ten eerste scoren de meeste homeschoolers beter in allerlei tests dan kinderen op gewone scholen. Ten tweede is niet alle vooruitgang goed. Ondanks alle technologische vooruitgang hebben mensen het drukker dan ooit. Mensen willen steeds meer hebben en zijn minder tevreden met wat ze hebben. Geef mij maar een simpeler leven!

Jocelyne zei

Ok mijn laatste argument voor dit moment. Anonymous schijnt het er niet mee eens te zijn maar ik ben erg blij om mijn kinderen naar school te brengen om half 9. Even rustig douchen, koffie drinken whatever. Even zonder hun. Het zal wel vreselijk zijn maar ik vind dat een verademing. Maar misschien maken jullie kinderen nooit ruzie en schreeuwen ze niet mama mama mama zij deed, mama zij zei. Die van mij wel....Ik hou ontzettend veel van ze. Laat dat duidelijk zijn.

Katia zei

Ja, het creche-argument begrijp ik nu toch ook niet. Ik ga er mee akkoord, dat wel. Maar je kinderen in een creche dumpen is wél kindermishandeling, maar op een school niet?

En mijn kinderen kunnen lezen, vind ik zelfs reuzebelangrijk, belangrijker dan eender wat... 4 en 5 jaar en we lezen nu met z'n drieën om de beurt in de GVR van Roald Dahl.
Rekenen doen ze tot 100 op dit moment. Vind ik een mooi niveau op die leeftijd.
Vandaar dat ik sprak over dat unschoolen. Ik doe niet aan unschoolen, ik leer hen wat ze moeten leren op hun niveau, niet op het gemiddelde (lage) niveau van een klas.

Voor de rest hebben ze meer 'buitenschoolse' activiteiten dan een doorsnee schoolgaand kind. Dochter van 5 gaat dansen, turnen, zwemmen, naar de judo en naar de muziekschool. Dochter van 4 heeft nog niet zoveel keuze, maar daar komt volgend schooljaar verandering in, dan is ze ook 5.
Voor de rest breiden wij onze sociale groepen veel harder uit dan op een school. Wij gaan iedere 2 weken naar het plaatselijke rusthuis, waar we mee activiteiten doen met de mensen die daar wonen. Sociaal contact is sociaal contact, niet waar?
En we gaan iedere 2 weken (afwisselend met het rusthuis) naar het plaatselijke dagcentrum voor gehandicapten, waar we ook mee gaan spelen en vanalle activiteiten meedoen.
Ik vind het belangrijk dat ze gewoon sociaal contact hebben, maar daar heb je geen school voor nodig. Sterker nog, mijn kindjes zijn helemaal opengebloeid door niet meer naar school te gaan...

Wat jouw schoonzus doet is unschooling. Het kind de keuze laten wat het leert, wanneer het leert en of het wel wil leren.
Dat is "wat de natuur bedoelde", maar ik vind dat het in deze maatschappij niet zo makkelijk meer is om dat toe te passen... ik pas het dan ook alleen toen bij de vrije momenten. Dan mogen ze kiezen waarover ze het willen hebben en pas ik de onderwerpen zo aan dat ze toch nog vanalles leren. Samen een boek lezen over Toetanchamon en hen ook stukjes laten lezen is uiteindelijk ook leren.

Niet alle thuisonderwijs-vormen over 1 kam scheren.
Unschooling wordt maar door een klein percentage gedaan en vooral hier in België/Nederland is dat zelfs niet veel voorkomend (Amerika... tja).
De meesten hebben het echt wel goed voor met hun kindjes en zorgen dat elk aspect aan bod komt, leren hun kindjes lezen en rekenen nog voor het eigenlijk moet en zijn er continue mee bezig van 's morgens tot 's avonds.

Tot zover mijn bijdrage voor vandaag... tijd om te gaan slapen.

Anoniem zei

@Jocelyne, Blijkbaar weet je NIET waar je over praat. De belangrijkste amerikaanse onderzoeken van dit moment geven namelijk aan dat JUIST algemene kennis en ontwikkeling een liefde voor een levenlang leren met zich meebrengen. En alles ligt dan voor hen open! Ook de Nederlandse Luc Stevens (hoogleraar onderwijs) heeft hier hele rake dingen over gezegd. Maar lekker douchen is ook een mogelijkheid, Ondertussen wordt op een 'vakkundige' manier de natuurlijke nieuwsgierigheid van je kinderen kapot gemaakt op school! En dan hebben we het nog niet eens over peer pressure, want het is absoluut niet COOL om je best te doen op school!

Anoniem zei

Hallo, hier is de eerste anonymous weer. Nee hoor Jocelyn, ik neem je niks kwalijk. Ik ben zelf ook zo'n tikkeltje ontaarde moeder die het heerlijk vindt als de kids even lekker naar school zijn, zodat ze kan werken of studeren. Uit ervaring weet ik namelijk dondersgoed hoe het is om altijd omringd te zijn door drukte. Mijn kindertjes zijn geweldig, maar ze maken ook ruzie. Heel graag zelfs. Ik ben alles behalve een supermoeder, die graag 24x8 omringd is door het grut. Zie daarom mijn welgemeende bewondering voor het fenomeen home school mother. Je moet haast wel een engel zijn om dat steeds weer met een liefdevolle glimlach op je gezicht voor elkaar te krijgen.

Jocelyne zei

Volgens mij valt het wel mee met dat ontaard zijn. Ik vroeg vanochtend aan mijn kinderen of zij het wel lekker vinden om naar school te gaan of dat ze liever lekker bij mama wilden blijven? Hun antwoord was dat ze heel graag naar school gaan om hun vriendinnetjes te zien en om leuke dingen te doen. (Op scholen gebeuren nl ook hele leuke dingen zoals Sint, kerstdiner, komende woensdag een voorleesontbijt en zo nog veeeel meer). Ze zijn super gek op mij en ik op hun maar we kunnen ook best een paar uur zonder elkaar. En dat lijkt me ook heel gezond.

Anoniem zei

Mij ook hoor.... in onze situatie werkt het in ieder geval prima. Ieder zijn keus natuurlijk en daarnaast, ik ben blij met een veelvoud aan professionals. Volgens mij zou ik me knap oververantwoordelijk gaan voelen als ik in m'n eentje zo'n beetje hun hele ontwikkeling in goede banen moest gaan leiden. It takes a village to raise a child.... daar geloof ik graag in. Als mens kun je nu eenmaal niet alle werelden en mogelijkheden in één persoon vertegenwoordigen. Daarom is het maar goed dat er ook anderen zijn.

Irma zei

I have seen the village....and I don't want it raising my child!
Mijn kind hoeft niet alle werelden en mogelijkheden te zien. Daar is als volwassene nog tijd genoeg voor. Voor ons is het belangrijkste dat hij leert om als Christen sterk in zijn schoenen te staan, zodat hij straks beter bestand is tegen alle verleidingen in de wereld.
En vraag maar aan een homeschool kind of hij liever thuis wil blijven of naar school gaat. Het is maar net wat ze gewend zijn. Schoolkinderen weten niet hoe het alternatief is. Mijn ventje van 4 wil in ieder geval bij Mommy thuis blijven :)
En de 'anderen' die het meeste invloed op kinderen hebben zijn niet de leraren, maar de klasgenoten met wie ze jarenlang urenlang per dag optrekken. Kan een groep andere kinderen jouw kind beter opvoeden dan jij zelf zou kunnen?
Je hoeft geen engel of supermoeder te zijn, met een beetje liefde, geduld, zelfvertrouwen en motivatie kom je al een heel eind.

Anoniem zei

ot @ irma
Ha die is nieuw voor mij: I have seen the village and I don't want it raising my child! hele goeie!

Anoeska

Anoniem zei

Thuisonderwijs vind ik prima,als blijf ik me vragen stellen bij het sociale aspect.
Onze zoon heeft ASS,en wij hebben eventjes gedacht aan thuisonderwijs.Maar integratie vonden wij ook heel erg belangrijk.Wij zijn dan op zoek gegaan naar een school waar wij,en onze oudste zoon zich prima voelt.
Vooral naar het sociale toe is dat voor onze zoon erg belangrijk,omdat hij daar(en begrijp me aub niet verkeerd) gedwongen word tot sociaal contact.

Het loopt prima zo,hij gelukkig,wij gelukkig!

even aan katia;lezen je dochters van 4 en 5 al zelf?
Knap hoor!
maar doet me ook terugdenken aan de periode voor er bij onze oudste eindelijk een diagnose werd gesteld.
Hij las zelf op zijn 4de,een zeer pienter mannetje,ook op aristiek vlak.Maar uiteindelijk bleek er dan sprake te zijn van asperger(autisme spectrum stoornis met hoogbegaafdheid),en als ik dan zo wat lees van je dochters,moet ik altijd aan die periode terugdenken.

Katia zei

Anonymous,

om eerlijk te zijn, de naam Asperger is me niet vreemd. Op momenten vind ik mijn 2e dochter daar zelfs veel van weg hebben, op andere momenten is ze "gewoon" extreem hoogsensitief. Ik weet het soms niet. Het is een heel pienter kind, dat wel.
Ik heb ook niet echt de nood om verder te gaan zoeken nu, momenteel is de situatie meer dan ok en bloeit ze zelfs helemaal open. Misschien zijn alle zorgen voor niets geweest, maar ergens knaagt er toch nog iets. Neem daarbij dat mijn gevoel mij nog nooit bedrogen heeft (ik vertrouw daar zelfs volledig op)... ja, het knaagt.
Maar de situatie is helemaal goed nu, dus ik zie geen nood om haar in vanalle testen en dokters-onderzoeken te sleuren op dit moment.

En op de rest van de commentaren: niets ontaard, ieder doet waar hij zich goed bij voelt. Er bestaat geen algemeen perfecte methode. Maar het is niet omdat iets jouw keuze niet is, dat mensen die daar wel voor kiezen hun kinderen mishandelen...

Anoniem zei

Onze kinderen zijn naar de basisschool geweest, en over kindermishandeling gesproken... er is 2 kinderen een label opgedrongen die ze niet past, en bij de jongste werden we zowat gedwongen het kind aan de drugs te doen omdat de juf niet met het kereltje overweg kon (ter vergelijking, 2 van de 6 leerkrachten hadden problemen met het kind waardoor het labeltje gerechtvaardigd werd, de andere 4 hadden geen enkel probleem met hem). Hij werd door betreffende leerkrachten zo in een "dwangbuis" gedwongen dat hij geen andere mogelijkheid meer zag dan zich afzetten. Andere leerkrachten waren duidelijker en gaven hem meer verantwoordelijkheid en daar had hij dus ook geen problemen.
De oudste heeft ook ASS en was de eerste die na de basisschool TO kreeg, en hij knapte zienderogen op. Nu de jongste 2 ruim een half jaar daarbij zijn zeggen mn "buitenstaanders" (mensen die niet tot dit gezin behoren maar ons wel regelmatig zien), dat ook de jongste 2 veel beter in hun vel zitten en "het veel beter doen". En die zg "socialisatiemythe"; ze zijn nu socialer en reageren beter op andere mensen en kinderen dan toen ze naar school gingen (horen we ook van buitenstaanders, dus is niet "een mening"). Hun NL en Engels zijn buitengewoon goed en ook Duits gaat erg goed. Rekenen is thuis met sprongen vooruit gegaan en ik was verbijsterd wat ze NIET op school geleerd hadden. Ik moest veel inhalen wat ze hadden moeten weten, maar nog niet goed geleerd hadden en nu gaat het rekenen goed. Ook andere vakken gaan zeer goed. En geen gedoe meer van scholen, waar je nooit helemaal de vinger erachter krijgt wat er nu weer precies misgegaan is. We weten precies waar ze mee bezig zijn en wat ze leren en het gezin is veel hechter geworden. (Ben geen juf, maar kom wel uit een onderwijsfamilie).
MT

Anoniem zei

De school maakt mijn kind ziek.Al hij thuis is knapt hij helemaal op.
Eerst kon men de diagnose niet stellen.Maar eindelijk kwam naar voren dat m,n zoon pdd-nos heeft.Zelf had ik niets van gemerkt want ik had helemaal geen problemen met m,n zoon.Vanaf het moment dat hij naar school ging begonnen de problemen.Hij mocht een klas overslaan en later weer terug naar de kleuters .Nu is m,n zoon 7 en hij wordt nog steeds naar groep 1,2 gestuurd om te leren spelen.Daar wordt hij weer een kleuter.Mijn zoon moet voor rekenen naar groep 3,omdat hij zogenaamd niet goed kan rekenen.Hij is op school nog steeds bezig met sommen tot 20.Terwijl hij thuis al veel meer kan klok kijken ,metriek ,tafels, breuken,en andere sommen tot 1000.Mijn zoon is ook vaak mishandeld op de school .Hij houd zich aan de regels en is gehoorzaam .Als je bent geslagen mag je niet terug slaan maar bij de juf gaan om het te vertellen.Hij zei'' Ik mag niet terug slaan,maar ik word wel door anderen geslagen en geschopt" Mijn zoon vindt de lessen niet leuk en hij zit vaak in de hal en drie keer in de week bij de kleuters.Hij heeft een rugzakje gekregen en volgens de leerkracht zal hij zitten blijven.Mijn zoon leest al op het niveau van groep 8 en heeft interesse in topografie en geschiedenis.Hij weet heel veel,maar wordt op school achter gehouden.Hij zei,,Ik vind alleen het schoolplein leuk,omdat ik in de klas dingen moet leren die ik al weet" Mijn zoon heeft ook veel speelgoed thuis dus over zijn spelgedrag hoeven de volwassenen zich niet druk te maken.Hij speelt veel en heel leuk met zijn zusje van 4.Op haar niveau en ook op zijn eigen niveau, dan speelt hij schooltje en geeft hij haar dan les in wat hij zelf al weet en kan.
In alles wat mijn zoon doet weet en kan denk ik dat hij het beste gebaat is bij thuisonderwijs .Hij is vaak ziek en moe na school.Hij is op school rustig en gehoorzaam,maar hij zou aan de ritalin moeten.Iedereen in de klas krijgt medicatie.Mijn zoon niet, omdat hij een lekkende hartklep heeft.Omdat ik m,n zoon enige malen thuis hield wegens ziekte en ondanks ik dat had doorgegeven aan de school ,hebben ze een melding gedaan bij de leerplicht ambtenaar en het A.M.K. Alsof ik fout ben. De juf zei dat m,n zoon niet hoorde.De dokter heeft niets gemerkt aan zijn gehoorgang.



















spelling dan later weer hij is niet goed in spelling...Hoe moet het verder op de middelbareschool .Mijn zoon leest en leert graag.Nu al spreekt,leest en verstaat hij goed Engels.Thuis leert mijn zoon zelfstandig.Op school gedraagt hij zich heel klein werd mij verteld. Op school behandelen ze mijn zoon als een kleuter,terwijl hij een hele wijze lieve spontane jongen is.Als het onderwijs aan mijn zoon op deze manier blijft voortgaan,zullen wij de wijk moeten nemen naar Belgie of elders voor beter onderwijs en meer begrip en mededogen voor autistische en hoogbegaafde leerlingen.Ik ben echt moe van deze hele toestand. Leerlingen uithoren,maar behoorlijk les geven is er niet bij. Help, wat moet ik beginnen .Een gezinsvoogd helpt ook niet.De school brengt verslag uit over ouders en waar kunnen ouders hun beklag doen,niemand heeft interesse in wat ouders en kinderen wordt aangedaan.Ouders zijn altijd fout.Ik houd heel veel van mijn kinderen en ik wil dat ze zich goed voelen en naar hun kunnen presteren.Ik wil dat de leugens van verschillende personen aan het licht komt door middel van toetsen.Hij werd getoetst en hij deed mee in groep 4 en 5 omdat hij met bepaalde vakken ver was.
Door bemoeienis van het A.m.k. en de vorige school die naar de school belden om te vertellen dat mijn zoon een diagnose PDD-NOS had moest m,n zoon weg.Deze school houdt een intelligente, spontane leergierige jongen klein.Wat moeten we beginnen ?

Anoniem zei

Kindermishandeling op school door medeleerlingen en onderwijskrachten .Sociale,mentale en geestelijke mishandeling op de basisschool. Onderschatting van leerlingen en het aanbieden van slecht onderwijs.Liefhebbende zorgzame maar vooral kritische ouders worden monddood gemaakt door onnodig allerlei instanties zoals A.M.K.erbij te betrekken als er onderlinge meningsverschillen zijn. Of bij enige kritiek van ouders op het onderwijs en of op de behandeling van hun kind.De kinderen zijn altijd weer de dupe.Ouders houden van hun kinderen en zij kennen hun
kinderen toch het allerbeste. Ouders willen het allerbeste voor hun kind.Ouders merken het aan hun kind als er iets niet klopt op school .
Dat mogen we nooit vergeten.

Mogelijk gemaakt door Blogger.
Back to Top