Mijn verhaal: Gerlinde/Valhalla

/ Leave a Comment
Gerlinde (29) heeft samen met haar man twee kinderen van 2 en 3 jaar oud. Ze volgde een administratieve juridische opleiding, en werkte zeven jaar als managementassistente. In januari 2012 wordt Valhalla Thuisblijfmoeder. Ook heeft ze plannen om met het gezin naar Noorwegen te emigreren.


Dit is het verhaal van Valhalla!

Valhalla: 'Ik was niet altijd al van plan om fulltime te gaan moederen, hoewel het wel een grote wens was. Zeker toen mijn zoontje met drie maanden naar het kdv ging, iets waar ik nog steeds spijt van heb.

'Ik kan ook gewoon stoppen!'

Mijn keuze voor het fulltime thuisblijfmoederschap komt voor uit de situatie op mijn werk. De sfeer is daar al een tijdje slecht, ik ging er met tegenzin naar toe, en zat me daar echt op te vreten.

En als ik dan thuis was, bleef dat gestresste werkgevoel hangen, waardoor ik me ook buiten werktijden niet prettig voelde. Toen dacht ik op een dag: 'Ik kan ook gewoon stoppen!' Dat heb ik de dag daarna meteen op mijn werk verteld, en er viel een last van me af.

De financiën

Ik had onze financiën al goed op een rijtje en hoefde alleen maar een simpel rekensommetje te maken. Ik trok míjn inkomen, en de kosten van het kdv van het totaal inkomen af, en daar kwam uit dat het financieel haalbaar was als mijn inkomen weg viel.

Partner en omgeving

Mijn partner vindt het prima dat we voor de constructie kostwinner-thuisblijfmoeder gaan. Toen ik hem vertelde dat ik wilde stoppen met mijn baan zei hij: 'Hè hè!' Ook de rest van mijn omgeving reageerde positief. Ze begrepen het, en zouden het zelf ook wel willen, inclusief de mannen.

Voor mijn man is het leven een stuk relaxter, want als hij thuis komt hoeft hij nauwelijks meer iets te doen in het huishouden. We hadden tot nu toe niet een vaste taakverdeling, het meeste deden we samen. Nu probeer ik zo veel mogelijk te doen door de week, zodat de avonden en de weekenden ook echt vrij zijn.

Grootste uitdaging als Thuisblijfmoeder

Na een dag met de kindjes, normaal praten tegen andere volwassenen is mijn grootste uitdaging. Soms heb ik moeite mijn aandacht bij een gesprek te houden. Verder hoop ik dat ik mezelf genoeg onder mijn kont kan schoppen, om echt de was te doen of te koken.

Wat het leukst is aan het thuisblijfmoederschap kan ik nog niet zeggen. Maar op basis van de tijd die ik nu al meer thuis ben, denk ik het zorgeloze. Niet meer het idee hebben twee dingen maar half te doen, maar één ding echt goed.

Een typische week

Normaal staan we rond half 9 op. Dat verandert straks als de oudste naar school gaat. Dan eten we, kijken een klein filmpje op de computer en dan gaan we naar buiten, naar de winkel, een eindje fietsen.

Dan probeer ik wat huishoudelijks te doen en daarna eten we weer. Dan maak ik het huis aan kant en gaan we knutselen, lezen, buiten spelen, naar de speeltuin, weer fietsen of een film kijken. Soms gaan we naar mijn moeder of naar de bieb.

Overheidsbeleid m.b.t. arbeidsparticipatie

Volgens mij hamert de overheid zo op arbeidsparticipatie om meer belastinginkomsten te krijgen. Ik vind het kwalijk dat de overheid mensen financieel, maar ook door middel van campagnes, onder druk zet om bepaalde keuzes te maken.

Prachtig natuurlijk, al die vrouwen die inkomstenbelasting betalen, die tanken en wegenbelasting betalen voor hun auto, die meer geld uitgeven omdat ze er representatief uit willen zien en duurder boodschappen doen omdat er 's avonds nauwelijks tijd is om te koken.

Maar ik vind zulke dingen zijn helemaal niet de taak van de overheid. Ze grijpen zo veel te diep in, in het privéleven.

Elma Drayers boek 'Verwende prinsesjes'

Ik vind het lastig mijn mening over Verwende prinsesjes te geven, zonder iets lelijks te zeggen. Er zullen vrouwen zijn die, met de kinderen op school, al internettend koekjes zitten te eten en zeggen dat ze thuis zijn voor de kinderen. Maar goed, als iedereen in het gezin zich daar goed bij voelt, is dat ook prima.

Als je van je huis een 'thuis' wil maken, en bewuster probeert te leven (minder afval, kapotte kleding repareren in plaats van nieuw te kopen, zelf eten bereiden in plaats van alles uit bakjes en potjes, gezonde voeding wilt kopen voor een normale prijs, evt. vrijwilligerswerk doen, zelf groenten kweken) dan kost het huishouden echt wel meer tijd dan de twee uurtjes van mevrouw Drayer.

Emancipatie is de vrijheid je eigen keuze te maken

Moet je per sé in dienst zijn van een baas, of op zijn minst je eigen hippe, creatieve, stoere powervrouwenonderneming beginnen, om mee te mogen doen? Voor mij betekent emancipatie de vrijheid om je eigen keuze te mogen maken, niet om sloven voor je huishouden en gezin in te ruilen voor sloven voor een baas of klanten.

Ik voel me niet aangesproken door Elma Drayer: ik ga niet thuis zitten om thuis te zítten, maar om er meer te zijn voor de mensen die het meeste voor me betekenen. En dat is meer waard dan werken voor een baas.

Munttheemoeders in de Opzij

Er gebeuren veel kwalijker dingen, dan vrouwen die hun kinderen bij de oppas stallen en zelf de bloemetjes buiten zetten! Een vriendin van mij werkt in een van de vele kinderdagverblijven in achterstandswijken.

Daar zijn kindjes die zonder ontbijt naar school gaan, of met een zak chips. Over straat zonder jas midden in de winter. Die thuis alleen maar tv kijken. Die constant getuige zijn van de ruzies van hun ouders. Kindjes die worden mishandeld. Kindjes die, zo jong als ze zijn, al door hun ouders worden opgezet tegen kindjes uit de andere straat of van een andere familie. Het is allemaal meer regel dan uitzondering helaas.

Is Opzij er trouwens alleen nog maar om kritiek te leveren op vrouwen die niet precies doen als ZIJ het willen? Lekker geëmancipeerd.

Sociale contacten

Ik kan het goed vinden met mijn buurvrouw, ik ga eens een dagje naar mijn moeder of mijn oma. Ik vind blogs schrijven, en lezen leuk en heb verder niet heel veel behoefte aan andere mensen.

Daarnaast ga ik hardlopen en doe aan thuis-fitness. Ik heb een moestuintje, en maak & doe graag dingen zelf. Dat geeft veel voldoening ;)

Persoonlijke ontwikkeling als Thuisblijfmoeder

Ik leer nu veel dingen waar ik later veel aan heb. Ik leer geduld, ik leer mezelf brood & koekjes bakken, groenten kweken, budgetteren en creatief omgaan met minder. Ik ontwikkel me nu meer, dan wanneer ik voor het achtste achtereenvolgende jaar, op hetzelfde kantoor met hetzelfde gezeur, en dezelfde mensen om me heen zou zitten. Daar ben ik van overtuigd.

Buitenshuis werken kan altijd nog, maar de kindjes worden alleen maar groter en deze tijd komt niet meer terug.

Mijn toekomst

Begin volgend jaar ga ik een cursus budgetbeheer, of schuldhulpverlening doen. Mijn plan is op dit gebied mijn eigen bedrijf te starten.

Op mijn blog schrijf ik al over dit soort zaken. Ik wil graag laten zien wat er mogelijk is, als je buiten de bekende kaders van carrière maken, spullen kopen, en de verwachtingen van de maatschappij durft te denken. Soms irriteer ik mensen met mijn blog, maar als ik dan lees dat die irritatie verandert in inspiratie, en ze 12 zakken met spullen wegdoen en daarvan genieten, dan vind ik dat echt geweldig!

Ook gaan we ons huis te koop zetten en als we ervoor krijgen wat we nodig hebben, emigreren we naar Noorwegen.

Als je bepaalde zekerheden kan loslaten, ligt daar misschien wel het leven dat je echt zou willen leiden.

Wil je meer lezen van Gerlinde?

Bezoek dan haar blog Valhalla bespaart

Volg Het Moederfront op Twitter!

0 comments:

Mogelijk gemaakt door Blogger.
Back to Top