Nederlandse vrouw trapt niet in carrièremythe

In zijn boek Leve de vrijheid bekent journalist en schrijver Tom Hodgkinson dat hij het jammer vindt dat ook vrouwen voor de zogenaamde 'carrièremythe' zijn gevallen.

Prioriteiten mensen! Prioriteiten!

Hij zegt hierover het volgende:

'Mijn carriere is ontzettend belangrijk voor me,' zeggen de solipsistische nieuwe carrièredames. Hoe het commanderen van een stel idioten bij een supermarktketen in godsnaam belangrijker kan zijn dan met je kinderen spelen, of bij je vrienden familie uithangen of creatieve dingen in huis doen, ontgaat me volledig.

De afgelopen honderd jaar stellen vrouwen carrière gelijk aan bevrijding. Om te ontsnappen aan de verveling, terreur en machteloosheid van het huiselijk leven, die er in Victoriaanse tijden zeker waren, zijn ze op zoek gegaan naar werk dat geld en voldoening verschaft. Maar wat is de werkelijkheid?

Zoals G.K. Chesterton het geestig geformuleerd heeft: 'Ik kom vrouwen tegen die zeggen niet gedicteerd te worden, en dan nemen ze een baan als stenografe.' Nu zeg ik niet dat vrouwen niet moeten ontsnappen aan onderdrukking thuis en niet moeten streven naar vrijheid, zelfstandigheid, creatieve bevrediging, financiële onafhankelijkheid enz, maar wel zeg ik dat het onwaarschijnlijk is dat die dingen te vinden zijn in conventionele voltijdbanen en carrières. Het is ongetwijfeld beter je eigen werk te scheppen.'


Vooral dit laatste doen veel Nederlandse vrouwen. In onze rubriek Het Moederbedrijf vertellen vrouwen hoe zij hun eigen werk creëerden.

De Nederlandse vrouw doet het weer!

En uit recent onderzoek in opdracht van tijdschrift Margriet blijkt gelukkig dat Nederlandse vrouwen níét in de carrièreval zijn getrapt. Nederlandse vrouwen werken vooral omdat ze het leuk vinden, en slechts 8% wordt gemotiveerd door ambitie.

Historica Els Kloek concludeerde in haar boek De vrouw des huizes ook al dat Nederlandse vrouwen hun eigen weg durven te gaan, en 'eigenzinnig' zijn.

Het is mooi om te constateren dat deze eigenschap van Nederlandse vrouwen de tand des tijds heeft doorstaan, en anno 2012 nog steeds levendig is!
Previous
Next Post »
2 Comment
avatar

Ik vraag me alleen altijd af wie dan het vuilnis ophaalt, de trein bestuurt, de plantsoenen bijhoudt enz. Oprecht en zonder oordeel, ik ben een fan van T. Hodginson.

Reageer
avatar

En die carrieremythe geldt dus niet voor mannen? Voor hen is het blijkbaar niet belangrijk (fulltime?) met hun kinderen te spelen.

Ik ben blij dat er vrouwen (moeders!) zijn die mijn kinderen lesgeven, die mijn vader verplegen, enz, enz. Wat een grenzeloos egoisme spreekt er uit dit boek.

Reageer

Wil je op de hoogte blijven van alle comments? Vink dan eenvoudig het vakje aan met: 'Email follow-up comments'