'Het vrouwtje thuis'

/ 6 comments
Gastpost van Karen van der Vorst, auteur van het blog Mama en meer

Op een bruiloft ontmoette ik een oud-huisgenoot. Ik vertelde dat ik gestopt ben met werken. ‘Jij?' was zijn reactie. 'Toen we nog studeerden, zei je hele andere dingen over (thuisblijf)moeders.’
Ik maakte me er af met een grap, dat ik tijdens mijn studententijd wel meer dingen zei die achteraf misschien niet helemaal op waarheid berustten.

Mijn baan opzeggen redde mijn huwelijk

Later realiseerde ik me dat hij gelijk had. Ik heb echt een aantal vooroordelen moeten overwinnen, voordat ik mijn baan aan de wilgen kon hangen. Zoals: een vrouw dient financieel onafhankelijk te zijn. Aangezien 1 op de 3 huwelijken strandt, is dat belangrijk. Tegelijkertijd ben ik van mening dat op termijn mijn huwelijk gestrand zou zijn, als ik níet gestopt was met werken. Want leuker en relaxter werd ik er niet op. En op wie reageerde ik dat in eerste instantie af? PRECIES!

Wederzijdse afhankelijkheid

Daarnaast merk ik dat het kwetsbaar durven opstellen naar de ander – wat ik overigens heel eng vond- verdieping in onze relatie heeft gebracht. Mijn man is overigens ook afhankelijk van mij, want ik vervul een belangrijke rol: het opvoeden van de kinderen en het bestieren van het huishouden. Mij vervangen met een betaalde oppas/hulp is niet goedkoop!

Kinderen brengen werk met zich mee

Ander vooroordeel: Thuisblijfmoeders doen de hele dag niets, behalve een beetje stofzuigen en Oprah kijken (ik was toendertijd niet zo van de nuance). Wat ik totaal onderschat heb voordat ik zelf moeder werd, is de hoeveelheid werk die kinderen met zich meebrengen. Ik vind het moederschap een drukke baan. Het kost veel energie en tijd om de zaken thuis goed te laten verlopen.

Een veilige haven

En dan bedoel ik niet alleen de praktische zaken, zoals het verschonen van de bedden, maar meer nog het creëren van een bedding, een plek waar de hele familie (inclusief ikzelf) tot rust kan komen. Dat is ook een aspect wat ik nooit hoor in de discussies over (parttime) werkende moeders, die meer uren moeten gaan maken. Zou het misschien zo kunnen zijn, dat het moederschap zodanig veel tijd vergt, dat fulltime betaald werken gewoon een beetje teveel van het goede is?

Thuis kun je je niet ontwikkelen?

Het laatste punt: 'Je werk is de plek voor je persoonlijke ontwikkeling, thuis niet.' Ik had niet gedacht dat kinderen zo’n spiegel waren, en op die manier mijn persoonlijke groeipad konden vormgeven. Ik ben nogal van de zelf-analyse en in het gedrag van mijn kinderen zie ik vaak aspecten van mezelf terug. De leuke, maar ook de minder leuke… Mijn kinderen maken me bewust van mezelf en de manieren waarop ik situaties aanpak. Ik leer dingen over mezelf, die op dit moment geen enkele (betaalde) baan me kan bieden.

Tijd voor meer trots

Ik merk dat ik soms nog steeds moeite heb met mijn vooroordelen en het moederschap in mijn ogen te laag inschat. Daarom vind ik het tijd voor wat meer trots. Omdat ik belangrijk werk verricht. Omdat dit ‘vrouwtje thuis’ trots is op het feit dat ze met zichzelf en haar vooroordelen aan de slag durft te gaan.

Over Karen van der Vorst

Ik blog over het leven van een moeder van vandaag. Niet alleen over het opvoeden van de kinderen. Maar vooral over het moeder zijn. Omdat ik van mening ben dat ik als moeder de basis ben. Dat voorleven de beste manier van opvoeden is. En dat betekent dat goed zorgen voor mezelf een prioriteit moet zijn. Ik blog over mijn persoonlijke zoektocht hoe ik dat het beste kan doen met drie kleine kinderen.

6 opmerkingen:

  1. Voor het eerst kan ik mezelf HELEMAAL vinden in een artikel. Niets aan toe te voegen of af te doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een ge-wel-dig artikel!! Ik ben het er hartgrondig mee eens tot op de laatste punt en komma!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi, herkenbaar, helemaal waar. Dank, Karen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Helemaal mee eens! Vooral dat deel van 'afhankelijk zijn van je parter' krijg ik regelmatig voor mijn voeten geworpen.
    Als hij bij je weggaat heb je geen inkomen.. Nee, niet direct, maar dan kan ik toch een tijdelijke baan zoeken (schoonmaak, postbode, callcenter) tot er iets beters op mijn pad komt? Desnoods met een tijdelijke aanvullende uitkering/ allimentatie.
    Hij heeft net zo goed een probleem als ik weg ga: hij moet een oppas/ plek in kinderdagverblijf en bso veroveren, een betrouwbare huishoudster zoeken en iemand die elke avond voor hem kookt.

    En die fijne wederzijdse afhankelijkheid noem ik ook wel: liefde :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Leuk om die reactie terug te lezen op mijn gastblog. Dat doet me erg goed. Dank je wel!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dank je wel Karen! Hartelijke groet, Remko

    BeantwoordenVerwijderen

Wil je op de hoogte blijven van alle comments? Vink dan eenvoudig het vakje aan met: 'Email follow-up comments'

Mogelijk gemaakt door Blogger.
Back to Top