Van alleenstaande werkende moeder tot fulltime moeder

Als alleenstaande moeder van vijf kinderen werkte Sabrina (37) fulltime buitenhuis om rond te kunnen komen. Ze is opgeleid verloskundige, maar werkte achtereenvolgens een tijdje in een beenhouwerij, en daarna als poetsvrouw. Dit laatste omdat ze haar uren dan kon afstemmen op de zorg voor haar kinderen.

Toen ontmoette ze Nick, vader van drie kinderen en beroepsmilitair. Samen vormden ze een nieuw gezin, met acht kinderen. Tamara (28 jaar), Sven (24 jaar) en Sarah (16 jaar); Ik heb 5 kids: Jonas (13), Kjell (12), Tibo en Wouter (11) en Laura (9).

De keuze voor fulltime moederen


Nicks inkomen maakte het mogelijk dat Sabrina parttime ging schoonmaken, zodat ze meer bij de kinderen kon zijn. Maar in november 2011 brak Sabrina een wervel tijdens haar werk, en liep twee hernia's op. De boodschap was duidelijk: ze moest rustiger aan doen.

Sabrina: 'Toen ik moest kiezen tussen buitenshuis werken of voor ons gezin zorgen, was mijn keuze vlug gemaakt. Het leek me zalig om er altijd te kunnen zijn voor de kinderen. Niet langer zoeken naar opvang tijdens vakanties, of altijd maar haasten om alles op tijd af te krijgen.'

De rol van de partner


De beslissing dat Sabrina haar baan opzegde namen Sabrina en Nick samen. Nick vond het fijn toen Sabrina koos voor thuisblijven, en hij is trots op het werk dat ze thuis doet.

Het hele gezin vaart wel bij de rust die nu heerst. Nicks thuiskomst is bijvoorbeeld veel rustiger geworden, omdat het huishouden al geregeld is. Voorheen hielp hij veel in het huishouden, maar Sabrina vindt het niet meer dan redelijk dat dit nu haar taak is. Sabrina: 'Hij gaat elke dag buitenshuis werken, dan vind ik dat hij niet nog eens het huishouden op zich moet nemen ook als hij thuiskomt.'

Sabrina denkt niet dat Nick huisman zou willen worden. Niet omdat hij het huishouden niet aan kan, maar omdat hij gek zou worden van de hele dag thuis zijn. Hij zou zich vervelen.

Financiën

Van te voren rekenden Sabrina en Nick alles na, om te kijken of het financieel uit kon. Dat was een absolute voorwaarde voor Sabrina. Anders was ze buitenshuis blijven werken. Sabrina en Nick hebben geen offers hoeven maken. 'Maar,' zegt Sabrina, 'wij hechten dan ook geen belang aan luxe.'

Voor de door Opzij gesignaliseerde 'munttheemoeders' heeft Sabrina geen goed woord over: 'Schandalig! Zij zouden zich geen thuisblijfmoeders mogen noemen. Dat zijn profiteurs, die hun kinderen naar de opvang brengen om op de kosten van hun man full-time niets te doen!'

Takenpakket van een fulltime moeder


Sabrina's week dagen beginnen om 5.45. En dit doet ze allemaal:

  • Kinderen naar school helpen

  • Helpen met huiswerk

  • Kinderen van- en naar sportclubs chaufferen

  • Poetsen

  • Strijken

  • Opruimen

  • Boodschappen doen

  • In de tuin werken

  • Kleding naaien

Het lastigste aan haar leven als thuisblijfmoeder vindt Sabrina de eindeloze repetitie van steeds hetzelfde werk, en het gebrek aan sociale contacten. Dat laatste is één van de redenen dat ze een blog begon. Haar belangrijkste sociale contacten zijn haar tante en vader.

Persoonlijke ontwikkeling van een fulltime moeder


Het veelgehoorde argument dat je je als fulltime moeder niet meer zou ontwikkelen vindt Sabrina onzin. Sterker nog, ze vermoed dat ze zich nu meer ontwikkelt dan toen ze nog buitenshuis werkte. Simpelweg omdat ze nu meer tijd heeft.

Sabrina: 'Zo heb ik bv. een kast en tafel volledig zelf gemaakt, en één slaapkamer bijgebouwd en afgewerkt, helemaal alleen, zonder dat ik daarvoor gestudeerd heb. Ook probeer ik zelf kledingpatronen te maken, met hulp van een thuisstudeercursus, werken aan de naaimachine heb ik trouwens ook op mezelf geleerd. Met hier en daar een beetje uitleg van mijn tante.'

Toekomst van een Thuisblijfmoeder


Over een jaar of vijf, als de jongste wat ouder is, denkt Sabrina weer aan het arbeidsproces te gaan deelnemen. Een belangrijke reden om weer buitenshuis te gaan werken zijn de sociale contacten. Die mist Sabrina als fulltime moeder wel een beetje.

Verder droomt Sabrina van een webwinkeltje met zelfgemaakte baby- en kinderkledij.

Sabrina's motto is: als je iets niet kan, kan je het altijd leren. Als je het maar hard genoeg wil!
Previous
Next Post »
4 Comment
avatar

Ik vind dit een prachtige blog! Petje af voor jou Sabrina! Je hebt een hoop meegemaakt en wat betreft het breken van een wervel, daar kunnen we hier over meepraten. Dat geeft heel wat pijn en ja, dan moet je wel tot een keuze komen.

Mooi motto. Dat webwinkeltje komt er vast wel.

Groetjes van andere thuisblijfmama

Reageer
avatar

Inderdaad een prachtig blog, zo recht uit het hart geschreven.
Gezelligheid, geborgenheid en een veilig nest, dat zijn belangrijke voorwaarden voor kinderen.
Heel lang geleden stond ik ook voor de keuze: werken of fulltime moederen.
Eigenlijk had ik geen keuze, mijn zoon (met gedragsproblemen) had mij nodig, hij was totaal niet opgewassen tegen mijn hectische leven, punt uit!
Toch was het een heftig innerlijk proces voordat ik deze knoop door kon hakken, ik heb er geen moment spijt van gehad.
En aan zelfontwikkeling geen gebrek.
Ik hoop van harte dat jouw droom (een eigen web-winkeltje) gaat uitkomen.

Groetjes van een collega (thuisblijf) moeder.

Reageer
avatar

mooi en leerzaam verhaal!
en erg knap dat je je red is niet niks met zoveel kids, ben eigenlijk ook best benieuwd hoe het vormen van jullie nieuwe gezin is gegaan

Reageer

Wil je op de hoogte blijven van alle comments? Vink dan eenvoudig het vakje aan met: 'Email follow-up comments'