Thuisblijfmoeder Marleen

/ Leave a Comment
Marleen en haar man Henrie wisten precies hoe ze het gingen doen na de geboorte van hun oudste zoon. Het was heel simpel: Marleen verdiende veel meer dan Henrie hoewel ze dezelfde lerarenopleiding Engels volgden. Maar Marleen koos voor het bedrijfsleven en dat bleek een stuk lucratiever dan het onderwijs. Dus zou Henrie huisman worden.

Maar het liep anders, en Marléén werd thuisblijfmoeder. Dit is haar verhaal.

Marleen: 'Onze oudste zoon werd 9 weken te vroeg geboren. Hij was zo kwetsbaar dat we wilden dat hij de beste zorg zou krijgen. Van één van ons dus.

Werk doet moeilijk


Op mijn werk waren ze al niet blij dat ik zwanger was, zo kort na mijn aanstelling als coach. Toen onze zoon te vroeg werd geboren raakten ze helemaal in paniek. Ik werd iedere week gebeld (in mijn verlof!) met de vraag hoe het ging en of ik het nog wel zag zitten; of ik nog wel terug wilde komen. Er werd zelfs met klem gevraagd of ik een 3-daagse cursus wilde volgen aan de andere kant van het land. Dit was tijdens mijn verlof, terwijl onze zoon nog in het ziekenhuis lag . Dat heb ik uiteraard geweigerd en toen lieten ze duidelijk merken dat ze geen behoefte meer aan me hadden. Er werd zo getreiterd dat ik er overspannen van ben geraakt. We hebben toen een hele moeilijke beslissing moeten nemen: ik zou thuisblijven, en mijn man zou weer een baan in het onderwijs gaan zoeken.

Financiën: kan het financieel uit?


Uiteraard maakten we berekeningen. Kon het allemaal wel? Het was zeer, zeer krap, maar het kon. We wisten ook dat als we een behoorlijke financiële tegenvaller hadden we op één van onze ouders zouden kunnen terugvallen. Dat was wel een geruststellende gedachte.

Doordat het geen vetpot is, word ik gedwongen heel creatief om te gaan met ons budget. Dat houd je scherp. Ik leer van anderen door blogs te lezen en met andere moeders te praten. In plaats van dat mijn ontwikkeling zich zou richten om meer targets in het bedrijfsleven te behalen, richt ik mijn pijlen nu op onze micro-samenleving. Zonder door te slaan of zweverig te worden, proberen we zo groen en zuinig mogelijk te leven. Kleine veranderingen in je huishouden kunnen grote gevolgen voor jou hebben. Zo leer je iedere dag bij. Iedere dag word je iets handiger of slimmer. Mooi toch?

Werken vanuit huis


Toch ben ik ook gaan werken vanuit huis. Ik kwam een advertentie tegen van een uitgever die om schrijvers vroeg. Ik mocht een aantal bladzijdes schrijven en het klikte. Ik werd freelanceschrijfster! Heerlijk was dat! Thuis blijven en toch geld verdienen met de leukste baan die je je maar kan voorstellen: verhalen verzinnen! In de jaren die volgden, kreeg ik nog meer opdrachten van andere instellingen en bedrijven. Op het moment ligt het weer wat stil. Het is moeilijker om tijd te maken als je zoveel kinderen hebt. Inmiddels hebben we vier kinderen van 12, 6, 4 en 2 jaar.

Een week in het leven van een Thuisblijfmoeder


Ochtendroutine

Iedere dag sta ik om half zeven op. Nadat ik gedoucht heb, maak ik de kinderen wakker. Voor zover dat al nodig is, haha! Ik help iedereen even op weg en daarna ga ik naar beneden om het ontbijt te maken. Mijn man kleedt ondertussen de jongste aan. We eten iedere ochtend gezamenlijk. Op maandag en donderdag brengt mijn man de middelste twee naar de basisschool. Op dinsdag en woensdag doe ik het zelf. Op deze twee dagen begint de oudste later dus die gaat dan ook mee. Wel een luxe zo hoor! Zodra iedereen de deur uit is, begin ik met opruimen en schoonmaken. Vooral de was neemt veel tijd in beslag.

Middagroutine

Rond twaalf uur eet ik met de jongste en daarna gaan we samen iets leuks doen. Ik vertrek om half drie om de basisschoolkinderen weer op te halen en ben dan rond half vier weer terug. Even wat drinken, verhalen aanhoren of helpen met huiswerk. Soms zijn ze ergens spelen of zijn er vriendjes of vriendinnetjes hier. Oergezellig! Ik probeer uiterlijk om halfzes het eten weer klaar te hebben zodat we rustig met z’n allen kunnen eten.

Avondroutine

Na het eten gaan we naar boven en rond zeven uur liggen de drie jongsten in bed. Daarna ploffen we ongegeneerd op de bank met een kop koffie. De oudste is dan ook nog op en samen kijken we tv tot half negen. Dan gaat de tv uit, de oudste naar boven en wij gaan weer aan het werk. Mijn man voor school, en ik in het huishouden of met mijn schrijfwerk.

Meestal liggen we rond elf uur op bed. Op vrijdag heeft mijn man ouderschapsverlof opgenomen. Voor het eerst en, oh, wat is dat lekker! We brengen dan samen onze zoon naar de basisschool en doen met de twee kleintjes de weekboodschappen. De rest van de dag vullen we in met opruimen, schoolwerk, luieren en (onvermijdelijk) zwemles.

Weekendroutine

De weekenden verschillen erg van elkaar. Soms hebben we een weekend niets te doen, soms zijn we alle twee de dagen druk. Dat laten we gewoon gebeuren!

Overheidsbeleid


Dat de overheid hamert op arbeidsparticipatie vind ik erg jammer. Het is zo waardevol voor de kinderen dat er altijd iemand voor ze is. Ooit hoorde ik in een verkiezingscampagne zeggen: het gezin is de hoeksteen van de samenleving. Daar ben ik het helemaal mee eens. Wij doen ons best om onze kinderen een gelukkkige jeugd te geven. Ze op te voeden tot eerlijke, liefdevolle en hardwerkende burgers. Door er altijd te zijn, creër ik rust. Rust voor de kinderen, rust voor mijn man en dus rust voor ons gezin. Geen gehaast en gestress.

Wij gaan uit van het principe dat wij gekozen hebben voor kinderen, en niet iemand anders.

Uitdagingen van een Thuisblijfmoeder


De grootste uitdaging is om los te laten. Je zit overal met je neus boven op. De ontwikkeling van de kinderen, het huishouden, mijn eigen ontwikkeling, die van mijn man, onze relatie. Omdat het een druk huishouden is, mòet je ook los kunnen laten. En je hebt natuurlijk ook veel meer tijd om over dingen na te denken. Je bent er immers dagelijks mee bezig.

Ik heb wel een periode gekend waarin ik me echt af vroeg of dit nu alles was. Het leek wel alsof ik geen steek vooruit kwam. Iedere dag was hetzelfde. Gelukkig is dat niet zo. Je moet alleen verder leren kijken dan je neus lang is.

De uitdaging die een groot gezin met zich meebrengt is ook vreselijk leuk. Ieder kind heeft zijn eigen verhaal en het is prachtig om dat zo van dichtbij mee te mogen maken. Ze betrekken mij ook in alles dus ik geniet met volle teugen!

Toekomstmuziek


Op dit moment kijk ik niet zo naar de toekomst. Ik leef vooral in het hier en nu. Verder dan twee jaar vooruit, denk ik niet. Zodra de jongste naar school is, ga ik opnieuw na denken over wat ik wil. Maar om heel eerlijk te zijn: het thuiswerken bevalt me prima! Ik ben zelfs plannen aan het maken om dat uit te breiden. Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit nog voor een ‘baas’ zal gaan werken. Het idee alleen al..brr.. Eigen baas zijn, is zwaarder, maar wel leuker!

0 comments:

Een reactie plaatsen

Wil je op de hoogte blijven van alle comments? Vink dan eenvoudig het vakje aan met: 'Email follow-up comments'

Mogelijk gemaakt door Blogger.
Back to Top