Post-huwelijks contract?

/ 1 comment
Een van de belangrijkste argumenten van feministes en overheid tégen fulltime moederen is de financiële kwetsbaarheid die je oploopt. En dan halen ze graag de statistiek 'één op de drie huwelijken eindigt in echtscheiding' aan. Waarbij ze standaard zwijgen over het feit dat twee banen op één kussen de kans op echtscheiding juist vergroot.

Maar, om financiële kwetsbaarheid te voorkomen raadt de Amerikaanse auteur van het boek 'Divorce: think financially, not emotionally' wannabe Thuisblijfmoeders en Huismannen een post-huwelijks contract aan.

Landers zegt: 'I have seen too many women get the short end of the stick. The husbands turn around and say, ‘Well, it’s not my fault. It was your choice. You wanted to have children. You wanted to stay home with them. You could have gone out and worked, and in the meanwhile I, the husband, was busting my rear end, and why are you entitled to any of this?’ Or they say, ‘Before you stayed home you were making $50,000 a year, so you can certainly go out and get a job for that amount, if not more.'

Omdat een periode van fulltime zorgen en opvoeden gezien wordt als een gat in het cv, kan het lastig zijn om weer een voet tussen de deur van de arbeidsmarkt te krijgen. En als je op voet van oorlog staat met je ex-partner dan zou zo'n post-huwelijks contract een financieel vangnet kunnen zijn.

Echtscheidingsadvocaat Raoul Felder noemt een post-huwelijks contact 'the last train that's leaving the station'.

Lees het hele artikel hier.

1 comments:

Irene zei

Ik begrijp niet helemaal wat er nu bedoeld wordt, zo goed is mijn kennis van de Amerikaanse taal niet. Gaat het over het stellen van huwelijkse voorwaarden/gemeenschap van goederen na het sluiten van het huwelijk?

Wat ik zelf wel schrijnend oneerlijk vindt wat vrouwen en mannen na een echtscheiding betreft, is dat een man alimentatie moet betalen, en in geval een vrouw geen baan heeft, dat van haar bijstand wordt afgetrokken, maar desondanks heel wat mannen botweg vertikken de alimentatie te betalen, waardoor de vrouw onder bijstandsniveau komt te zitten.
Wat ik evenmin begrijp, is dat de alimentatie gemeten wordt naar wat de man kan missen. Als hij dus in een duur huis blijft wonen en een dure auto moet aflossen kan hij minder aan zijn ex-vrouw betalen. Dat is niet eerlijk, natuurlijk.
Maar mijn financiële kennis van echtscheiding is niet up-to-date, dus misschien is aan deze situaties eindelijk iets veranderd door de wetgevers?
Wat mij betreft zou een scheiding financieel gevoeld mogen worden door beide partijen. Een man die zijn vrouw verwijt dat ze niet wilde werken, beseft de waarde niet van haar werk als huisvrouw en moeder van zijn kinderen. Dus gemeenschap van goederen in het huwelijk, gemeenschap van armoe na een scheiding.

Mogelijk gemaakt door Blogger.
Back to Top