Thuisblijfmoeder door NDPH: het verhaal van Geertje

Vierentwintig uur per dag hoofdpijn. Zeven dagen per week. Dertien jaar lang.

Dat is waar Geertje (28), moeder van de vierjarige Guusje en tweejarige Laura, mee te maken heeft. Want Geertje heeft New Daily Persistent Headache (NDPH). In 2012 werd de hoofdpijn zo erg dat Geertje met pijn in haar hart haar baan als pedagogisch medewerkster en adjunct locatiemanager bij een kinderdagverblijf opzegde, en Thuisblijfmoeder werd.

Dit is haar verhaal.

New Daily Persistent Headache


'Ik heb sinds oktober 2000 hoofdpijn, 24 uur per dag, 7 dagen in de week. Sinds het begon heb ik nog geen seconde géén hoofdpijn gehad. De hoofdpijn begon onschuldig, als 'normale' hoofdpijn. Maar in de loop van de jaren verergerde de hoofdpijn trapsgewijs. Door de heftige pijn ben ik vaak erg moe.

NDPH is een vrij onbekende ziekte. Daarom wordt er weinig onderzoek naar gedaan, en er is geen effectieve medicatie. Het enige wat ik kan doen, is leren er mee om te gaan.

Thuisblijfmoeder vanwege gezondheidsproblemen


In juli 2012 werd de hoofdpijn weer een trapje erger, en kwam ik in de ziektewet terecht. Mijn meiden gingen toen nog twee dagen per week naar een gastouder toe. Maar toen het er in december niet naar uit zag dat ik snel weer aan het werk zou gaan, hebben we deze opvang opgezegd. De energie die het me kostte de meiden aan te kleden en naar de gastouder te brengen, woog niet op tegen de rust die het opleverde als ik ze lekker thuis zou laten. Ik kan er ook wel van genieten dat ik zoveel tijd voor ze heb, en bijvoorbeeld met ze kan koekjes bakken op woensdagmiddag.

Ik mis mijn werk enorm


Maar ik mis mijn werk enorm. Mijn wereldje is heel klein geworden. Zeker omdat ik dus ook echt thuis zit en weinig buiten kom. Ik zou niets liever willen dan weer aan de slag gaan, maar dan moeten eerst mijn klachten minder worden. En de kans dat dat gebeurt is heel klein.

Vaak hoor ik mensen klagen dat ze WEER een cursusdag hebben, of een conflict op hun werk. En dan denk ik: 'Mens, wees blij dat je werkgever je deze mogelijkheden bied! En dat je überhaupt nog kan werken.'

Ik benijd de 'munttheemoeders'


Eerlijk gezegd benijd ik de zogenaamde 'Munttheemoeders'. Ik wou dat ik de optie had mijn kinderen naar de opvang te doen, leuke dingen te doen, en dan ook nog eens mijn huishouden op orde te hebben.

Iedereen moet doen waar zijn hart ligt. Als vrouwen willen werken, moeten ze dit doen, als vrouwen huismoeder willen zijn, vooral doen. Als vrouwen niet willen werken én geen huismoeder willen zijn én lekker hun kinderen aan de au pair uitbesteden: lekker doen! Wie ben ik om daar over te oordelen.

Helaas hééft niet iedereen deze keuze. Je hebt mensen die om financiële redenen de optie niet hebben, en mensen zoals ik, die het vanwege gezondheidsproblemen niet voor het kiezen hebben.

Kostwinner en thuisblijfmoeder


Mijn man vindt het vooral vervelend voor mij dat ik niet kan werken. En dat we financieel in onzekerheid zitten. Ik denk dat in de meeste kostwinnergezinnen het leeuwendeel van de huishoudelijke taken op de ouder die fulltime thuis is neer komen. Bij ons is dat anders. Door mijn ziekte komt er veel op de schouders van mijn man terecht. Ik zorg overdag voor de kinderen, en zodra hij thuis is neemt hij een groot deel over. Zodat ik het iets rustiger aan kan doen. Ik moet mijn activiteiten namelijk echt goed plannen, zodat het gezin en ik zo min mogelijk last hebben van mijn hoofdpijn en vermoeidheid.

Een typische week uit mijn leven


Guusje gaat sinds november naar school, en daar ben ik heel blij om. Ze was er echt aan toe, en vindt het ontzettend leuk. Ik merk dat er nu veel meer rust is in huis. Guusje begon zich thuis echt te vervelen. Zij en Laura maakten steeds meer ruzie. Hoeveel speelgoed ze ook hadden, ze kregen er toch ruzie over. En vanwege mijn ziekte moesten we ons echt thuis vermaken. In de vakanties zie ik bij Guusje de verveling snel weer toeslaan.

Ik breng Guusje ‘s ochtends om half negen weg. Daarna doe ik meestal wat kleine boodschapjes met Laura. Om 12 uur haal ik Guusje op om een boterhammetje te eten, en even te kletsen over wat ze op school heeft gedaan. Daarna breng ik haar om 13 uur weer naar school. Om 15 uur is ze weer klaar.

Doordat Guusje naar school gaat heb ik twee andere Thuisblijfmoeders ontmoet, die echte vriendinnen zijn geworden. Dus dat is een leuke bonus.

Bloggen als welkome uitlaatklep


Als ik iets buiten de deur doe, dan kost me dat zoveel inspanning, dat ik daarna nog dagen de prijs betaal voor zo'n uitje of activiteit. Maar van alleen maar op de bank zitten word je ook niet vrolijk! Toen ontdekte ik bloggen! In eerste instantie zocht ik vooral een leuke hobby. Iets waarmee ik mijn tijd kon doden. Toen ik blogs had ontdekt, wilde ik er zelf ook een maken.

Aanvankelijk wilde ik met mijn blog mensen informeren over mijn ziekte NDPH, en hoe ik daar mee om ga. Maar al snel schreef ik dagelijks een artikel over iets wat ik interessant of leuk vind. En dat is maar goed ook, want anders was mijn blog nooit zo goed gaan lopen. Door de verschillende onderwerpen onstaat interactie op mijn blog. Daar word ik blij van, en dan voel ik me even niet 'alleen maar ziek'.

Nieuwsgierig naar Geertje's blog?


Het heet Stay At Home Beauty.
Thuisblijfmoeder door NDPH: het verhaal van Geertje Thuisblijfmoeder door NDPH: het verhaal van Geertje Reviewed by Nicole orriëns on december 30, 2013 Rating: 5

6 opmerkingen:

Interview Hetmoederfront.com... zei

[…] of ik mijn verhaal als (zieke) thuisblijfmoeder wilde doen. Vandaag staat mijn verhaal online. Klik hier om het te lezen. Ik ben er trots […]

henriëtte zei

Wat een heftig iets altijd hoofdpijn ik ben al blij als de migraine aanval over is .En dat is al verschrikkelijk. Mooi dat z ehaar verhaal wil doen , ik kan haar alleen maar sterkte wensen want het zal niet meevallen.

Geertje zei

Dank je wel henriëtte!
Is ook niet altijd makkelijk, maar ja, aangezien er niets aan te doen is, moet je wel door!
En dat is wat we ook doen, alleen op mijn slakkengangetje, op mijn manier ;-)

Angelique zei

Hee geertje!!
Ik zag je interview bij mijn grote neef op facebook!!
Wat heftig zeg!! En knap dat je het zo mooi op papier kan zetten.
En inderdaad zoals Henriëtte al schreef ik ben ook blij als mijn migraine over is, of als mijn fysio weer eens mijn nek gekraakt heeft zodat mijn nekspieren niet afknellen en dus geen hoofdpijn veroorzaken!

Ben wel benieuwd hoe ze achter jouw ziektebeeld zijn gekomen omdat het zo weinig voorkomt.
Nieuwsgierig omdat ik zelf in de zorg werk en dus een hoop ziektebeelden tegen kom.
Nou ik zie jullie wel weer bij tante t... Of op een verjaardag! Wat zien we elkaar toch weinig he????
Wanneer weer een familiefeest ;-)

Corrie zei

Op dit moment zit ik met knallende koppijn op de bank, maar die is over een paar dagen weer over (z0als elke maand ;-) en met een aspirientje best te handelen. Maar terwijl ik jouw verhaal lees denk ik, dit heb jij dus dag in dag uit. 24 uur per week 7 dagen lang. Wat vreselijk. En nog vreselijker is het dat er helemaal niets aan te doen is. Wat knap dat je dan probeert om er het beste van te maken. Daar heb ik heel veel respect voor. Ik zou je heel graag een hart onder de riem willen steken maar weet niet goed hoe en aan lose kreten heb je helemaal niks. Daarom neem ik mijn pet heel diep voor je af en wens je heel veel sterkte! Lieve groet, Corrie

Esther de jong-Thijs zei

Sinds 24-1-2012 ben ik ook geveld door ndph.
Ik heb dus net mijn 2-jarig jubileum gevierd , "joepie"!
En het is zo lekker makkelijk gezegd er mee leren leven.
Jij doet het al een stuk langer , respect!!
Ze hebben het beestje echter pas afgelopen dec '13 een naam gegeven.
En hoe ik ermee moet leven hebben ze me nog niet verteld.
Vol verwachting klopt mijn hart! Welke wonder methode denken ze in februari aan me te kunnen verkopen.
Eerlijk is eerlijk zij geven niet op (al is dit mijn 3e neuroloog in verdorie 2 jaar!).
En ik hoop ook nog steeds op een POEF-HET-IS-SPONTAAN-WEG oplossing.
Kleintjes hebben we nog niet al is die wens heel groot.
Maar wat nou als we eraan beginnen en het word nog erger.
Ja ok, erger dan 24 uur per dag 7 dagen per week net als nu zal het misschien niet worden mar je weet niet wat er dan gebeurt. Ik heb nu dagelijks hoofdpijn a 8-9 op een schaal van 10 en ja hoor de 10 haal ik vaak ook.
Werken doe ik al 2 jaar niet meer, sociaal ben ik ook zeker niet meer wie ik was.
Na een bezoekje bij de een of ander kan ik een paar dagen gestrekt!
Ik slaap vaak door de dag ook al slaap ik s-nachts prima. Maar je kent het vast wel , wakker worden tadaaaa ! Het is er meteen weer. Ik kan er m'n draai nog niet in vinden en eerlijk gezegd heb ik er ook de puf niet voor vaak genoeg. Je doet het goed en wilde je zeggen dat je niet de enige bent!

Mogelijk gemaakt door Blogger.