Thuisblijfmoeder Anneke: van psychologe tot Tbm

Thuisblijfmoeder worden kan een keuze zijn die na veel wikken en wegen wordt genomen. Maar soms spelen de omstandigheden ook een grote rol, en 'loopt het gewoon zo'.

Dat gebeurde bij Anneke Timmermans (27). Anneke is psychologe en Thuisblijfmoeder.

Dit is haar verhaal.

Anneke: van psychologe tot Tbm


Anneke: 'Ik ken mijn vriend negen jaar, en we wonen zeven jaar samen. In 2010 studeerde ik af als psycholoog. Daarna werkte ik twee jaar op verschillende afdelingen in de tweedelijns geestelijke gezondheidszorg. Het was een leuke en leerzame tijd, en ik had leuke collega's. Helaas was het ook een rumoerige tijd. En door bezuinigingen en reorganisaties werd mijn tijdelijke contract niet verlengd. In juni 2012 stopte ik met mijn baan, en in juli is ons dochtertje Talitha geboren.

Overgang baan - fulltime moederen


De beslissing om fulltime thuis te blijven verliep geleidelijk. Ik was de eerste maanden na de bevalling nog helemaal niet met werk bezig. Ik miste het ook niet. Ik vond het fijn om thuis te zijn voor onze dochter, en rustig te wennen aan het moederschap. Daarbij kwam dat Talitha flesjes weigerde en slecht sliep. Ik was er dus eigenlijk altijd om haar te voeden, en ging een tijd lang meerdere keren per nacht uit bed. Daardoor is er eigenlijk nooit het moment geweest waarop ik besloot weer aan het werk te gaan.

De keuze om Thuisblijfmoeder te worden


Langzaam veranderde dit in een bewuste keuze om thuis te blijven om voor Talitha te zorgen. Ik groeide op met een moeder die ook altijd thuis was. Ik vind het fijn dat wij onze kinderen dit ook kunnen bieden. Zeker in een maatschappij waarin dat niet meer gewoon is.

Ik heb natuurlijk wel met mijn vriend overlegd. Hij vindt het prima dat ik fulltime thuis ben, en zorg voor onze dochter en het huishouden. Een bijkomend voordeel vindt hij dat we onze dochter een stabiele basis bieden, doordat er altijd iemand thuis is. Maar het belangrijkst vindt hij dat ik me goed voel.

Overigens is het goed om te zeggen, dat ik dit niet als enige goede manier zie en absoluut niet anti-moeders-met-een-baan ben. Iedereen maakt hierin de keuzes die het beste bij haar passen. Ik hoor vaak dat moeders door een deeltijdbaan een vrolijkere en betere moeder zijn. Daar kan ik me zeker iets bij voorstellen en iedereen volgt daarin haar eigen gevoel.

Veranderende taakverdeling


Onze taakverdeling is zeker veranderd nu ik fulltime thuis ben. Toen ik nog vier dagen buitenshuis werkte en mijn vriend fulltime, deden we samen het huishouden en kookten we elk om de dag. Nu doe ik het huishouden en de boodschappen, en mijn vriend het onderhoud buitenshuis en de tuin. Daarnaast kookt meestal mijn vriend. Dat is zo ontstaan doordat het voeden in het begin meestal rond deze tijd viel. Het is zo gebleven omdat mijn vriend koken leuk vindt, en er beter in is dan ik. Daarnaast moet ik eerlijk toegeven dat mijn vriend vaker nog even een was draait, was ophangt, of afwast, dan dat ik het gras maai.

Reacties omgeving


De reacties zijn heel verschillend. Maar de meeste mensen in mijn omgeving begrijpen het niet goed. Ze vragen zich af of ik niet iets mis. Hetzij sociale contacten, hetzij uitdaging, carrière of persoonlijke ontwikkeling. Sommigen proberen me te overtuigen toch werk te zoeken. Gelukkig zijn er ook mensen die echt proberen zich in mij te verplaatsen. En als je daarna van sommigen hoort dat ze respect hebben voor je keuzes, doet dat erg goed.

Financiën


We hebben geen berekeningen gemaakt om te kijken of het financieel uit kon, want we wisten dat het haalbaar was. Ons vorige huis had mijn vriend gekocht, ik studeerde toen nog. Toen leefden we dus ook van zijn inkomen. Bij het kopen van ons nieuwe huis was het een belangrijk aandachtspunt dat de kosten met het inkomen van mijn vriend goed te doen waren.

Daarnaast doen we bewuster boodschappen en kopen niet veel spullen.

Ik ben wel aan het onderzoeken hoe ik vanuit huis wat geld zou kunnen verdienen. Dat heeft even stil gelegen, omdat onze verhuizing en mijn vrijwilligerswerk veel tijd hebben gekost de afgelopen tijd. Maar ik zou graag vanuit huis bijles gaan geven aan middelbare scholieren en mbo- en hbo-studenten.

Fulltime moederen in de praktijk


Als Thuisblijfmoeder heb ik twee grote uitdagingen:

  1. Sterk in mijn schoenen blijven staan bij de meningen, reacties en adviezen uit mijn omgeving.

  2. Het gevoel loslaten dat het geld 'van mijn vriend' is. Omdat ik altijd geld heb verdiend en nu niet meer, merk ik dat daar bij mij nog een knop om moet.

Het mooiste aan fulltime moeder zijn vind ik dat ik alles meekrijg van onze dochter. En dat ik haar de thuisbasis kan bieden die wij vroeger zelf ook hebben gehad. Bovendien geeft het rust in ons gezin. Daarnaast geeft het mijzelf ook ontspanning op dit moment niet te hoeven werken.

Een week uit mijn leven als Thuisblijfmoeder


In het weekend doe ik zo min mogelijk in het huishouden. Die tijd is voor het gezin. We plannen dan vaak afspraken met vrienden en vriendinnen. Wel doe ik zaterdags de boodschappen.

Mijn vriend werkt van maandag tot en met vrijdag. Maandag tot en met donderdag doe ik wat kleine dingen in het huishouden. Ik ga naar de bakker of de dorpswinkel, er op uit met onze dochter of op bezoek bij familie. Soms spreek ik door de week af met vriendinnen met wisselende roosters. Dat vind ik een groot voordeel aan wonen in het dorp waar we beide vandaan komen: sociale contacten alom!

Vrijdags past mijn moeder op, en doe ik de grotere huishoudelijke klussen en rommel ik verder wat rond in huis. Of ik plan iets wat handiger is om zonder dochter te doen.

Persoonlijke ontwikkeling als Thuisblijfmoeder


Ik vind niet dat arbeidsparticipatie de enige manier is om je te ontwikkelen. Als thuisblijfmoeder kom je veel dingen tegen waardoor je jezelf leert kennen: hoe ga ik om met ontwikkelingen in de maatschappij, wat zijn mijn normen en waarden, hoe draag ik die over, wat vind ik belangrijk? Verder ontwikkel ik mij door:

  • Ik doe vrijwilligerswerk.

  • Ik heb een biografie vertaald van het Engels naar het Nederlands. Dat was een hele klus en iets wat zeker aan mijn ontwikkeling heeft bijgedragen. Er zijn nu gesprekken gaande met een uitgever, en de komende tijd wil ik me richten op de promotie van het boek.

  • Ik heb nog een cursus liggen waarmee ik aan de slag wil,

  • Ik lees veel.

  • Ik leer veel nieuwe dingen doordat ik meer tijd heb om zelf dingen te maken en uit te zoeken.

  • Ik ben een blog begonnen: De Hippe Hergebruiker. Ik was al een poosje bezig met milieubewuster leven en consuminderen. In mijn omgeving vond ik weinig gelijkgestemden. Ik volgde een aantal andere blogs over dit onderwerp, en het leek mij leuk ook mijn ervaringen te delen, tips en meningen uit te wisselen/ Ik vind het geweldig als ik zie dat onbekende mensen mijn blog lezen, reacties achterlaten en ik, zoals nu, zelfs benaderd wordt voor een interview over een onderwerp dat mij na aan het hart ligt.

Kortom, er zijn zoveel manieren waarop je jezelf kunt ontwikkelen. Het is jammer dat betaald werk het hoogst gewaardeerd wordt als het om ontwikkeling gaat.

Overheidsbeleid


Ik vind niet dat dat tweeverdieners en kinderopvang en gastouderschap de enige optie moeten worden. Ik zie in mijn omgeving, en ook in mijn vorige werk als psycholoog, veel mensen met klachten door overbelasting. Daardoor vraag ik mij af of we niet teveel hooi op ons vork (willen) nemen.

De toekomst


Ik zie de toekomst erg positief. Hopelijk worden we gezegend met een (of meerdere) gezond broertje(s) of zusje(s) voor Talitha. Vermoedelijk blijf ik nog een periode fulltime moederen. Maar ik sta ook open voor andere mogelijkheden. Je weet nooit wat er op je pad komt en hoe dingen lopen. Mijn vriend heeft nu werk. Mocht daar in de toekomst verandering in komen, dan kan ik ook weer gaan solliciteren en inkomen genereren. Ik leef volgens het principe 'go with the flow', en dat bevalt me prima.

Als de kinderen ouder zijn en meer tijd buitenshuis doorbrengen verwacht ik weer deel te gaan nemen aan het arbeidproces. Ik heb vanaf mijn tiende altijd een bijbaantje of meerdere bijbaantjes gehad, en ben vast van plan over een zekere tijd weer te gaan werken.
Previous
Next Post »
2 Comment
avatar
berber timmermans 12 mei 2014 om 14:21
delete

Hoi Anneke.
mooi verteld! en goed dat je zelf er een goed gevoel bij hebt!
dat je dit hebt komt denk ik ook voort uit je roots..omdat je moeder ook zo was en is.
nu ik thuis ben mis ik de sociale contacten wel omdat ik dat nodig heb
wat ik nog wel kwijt wil is mocht je weer aan werken denken doe het dan als de kinderen klein zijn want de meeste moeders gaan werken als de kids naar het voortgezet onderwijs gaan,mijn ervaring is dan moet je er juist zijn als ze thuis komen bij ons was dit het geval toen ik stopte bij het WIID in Earnewald en Johan ongeveer 16 jaar was die tegen mij zei dat ie ontzettend blij was dat ik er weer was als ie thuis kwam.
in puber leeftijd ben je kwetsbaarder..dit is wat ik even kwijt wou aan je had het gisteren ook moneling kunnen doen maar zo ist ook prima.
ps geniet van je zwangerschap! gr t Berber

Reageer
avatar

Hoi tante Berber!

Bedankt, dat is erg leuk om te horen! En inderdaad heeft het ouderlijk gezin daar ook veel mee te maken. Natuurlijk zijn sociale contacten erg belangrijk, en worden sommige mensen juist ongelukkiger van fulltime thuis te zijn. Dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn, dus dan is het mooi dat er zoveel mogelijkheden zijn :)
Dat is wel een goede tip! Het is inderdaad vaak zo dat je juist weer aan het werk gaat als de kinderen wat ouder zijn en bijvoorbeeld overdag naar de middelbare school gaan. Het is goed om deze invalshoek te horen, dat het juist dan belangrijk is er te zijn als ze thuiskomen. Dat is zeker iets waar ik aan zal (blijven) denken! Bedankt :) en genieten doen we zeker, zal straks Amelink maar eens gaan bellen voor de eerst echo ;)

Groetjes!

Reageer

Wil je op de hoogte blijven van alle comments? Vink dan eenvoudig het vakje aan met: 'Email follow-up comments'