Thuisblijfmoeder Henny

thuisblijfmoeder

Henny (37) stond negen jaar lang als kleuterjuf voor de klas. Samen met haar man Dirk Jan heeft ze een vijfjarige zoon en een driejarige dochter.

Ruim vijf jaar combineerde ze haar baan met de zorg voor haar kinderen. Maar steeds meer ging het besef knellen: mijn baan eist de eerste plaats, op ten koste van mijn kinderen.

Uiteindelijk besloot Henny daarom haar baan op te zeggen. Ze werd Thuisblijfmoeder.

Dit is haar verhaal.

Was het een makkelijke/moeilijke beslissing om fulltime te moederen? 


De beslissing is moeilijk geweest, maar ik ben er nu wel blij mee. Het is beter voor mij en mijn gezin. Doordat ik moeite had met plannen en de werkdruk, werd het steeds moeilijker om mijn werk goed te doen. Leerkracht zijn is een veeleisende baan. Het houdt niet op als de kinderen om 15.15 naar huis zijn.

Je hebt daarnaast te maken met:

  • Vergaderingen
  • Groepsplannen schrijven
  • 10-minutengesprekken, 
  • Lessen voorbereiden
  • Allerhande klusjes
  • Lesgeven
  • Remedial Teaching
  • Kinderen begeleiden bij het werken
  • Spelende kinderen aandacht geven

Voor mij is dat teveel.

Ook gebeurde het vaak dat ik terug moest komen voor een studiemiddag of vergadering. Dit betekende dat ik soms 4 of 5 dagen met mijn werk bezig was, terwijl ik 3 ochtenden werkte. En dan was er thuis ook nog een gezin en een huishouden. Ik kreeg het allemaal niet meer voor elkaar.

'Ik was niet de moeder die ik wilde zijn'


Ik kon mijn kinderen niet de aandacht geven die ik graag wilde. Als ze wilden spelen of een spelletje doen verkocht ik vaak nee. Omdat ik bijvoorbeeld nog moest schoonmaken of er de energie niet voor had. Ik voelde me daar erg schuldig over. Ik was niet de moeder die ik graag wilde zijn. Het was genoeg! Maar het was wel moeilijk om mijn droom van het onderwijs op te geven.

ADD


Uiteindelijk ontdekte ik dat ik ADD heb. Daardoor is plannen en organiseren lastig voor mij. Toen vielen er wel wat puzzelstukjes op hun plek.

Heb je advies gevraagd? 


Ja. Mijn werkgever merkte ook aan mij dat het me niet meer lukte. Ik ben aan tafel gaan zitten met personeelszaken. We hebben gekeken naar de mogelijkheden. Verder heb ik er natuurlijk met mijn man over gesproken. En ook nog met familie en goede vrienden. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat het op deze manier niet verder kon.

Hoe reageerde je omgeving dat je fulltime thuisbleef? 


Tot nu toe heb ik alleen nog maar positieve reacties gehad. De meeste mensen vinden het een moedig en begrijpelijk besluit.

Wat vind je partner ervan? 


Mijn man is een enorme steun geweest in dit proces. Hij zag dat het met mij niet goed ging. We hadden nog heel lang door kunnen modderen, maar dat was ons gezin niet ten goede gekomen. We hebben dit besluit samen genomen. Natuurlijk maakt hij zich wel eens zorgen om de toekomst. Er valt wel een inkomen weg.

Ik ben er met een regeling uitgegaan. Daardoor zitten we nog niet helemaal zonder tweede inkomen. Maar als mijn inkomen straks helemaal wegvalt, zullen we het dan wel redden? Het gaat hem er niet zozeer om dat hij dan de kostwinner is, maar meer of we het zullen redden. Het is niet zo dat we materialistisch zijn, maar we willen onze kinderen wel een leuk leven kunnen geven.

Hebben jullie een nieuwe taakverdeling gemaakt? 


Nee. Ik was al degene die het huishouden deed. We hebben een huis gekocht waar nog het een en ander in geklust moet worden. Dat doet hij. Dan kan ik niet van hem verwachten dat hij ook nog het huishouden gaat doen.

Hebben jullie berekeningen gemaakt om te kijken of het thuisblijfmoederschap financieel uitkon?


We hebben nog geen berekeningen gemaakt, omdat ik nu nog een inkomen heb ook al ben ik thuis. We hebben het wel gehad over mogelijke bezuinigingen, zoals de boodschappen en eventueel een auto weg doen. We hebben er nu twee omdat we niet op fietsafstand van ons werk wonen. En we hebben de kinderopvang grotendeels opgezegd. Maar in de toekomst zullen we vast aan het rekenen gaan.

Wat vind je ervan dat je financieel afhankelijk bent van je partner? 


Op dit moment ben ik nog niet financieel afhankelijk. Als het zo ver is, zal ik het wel wennen vinden. Nu koop ik nog wel eens wat zonder te overleggen. Maar dan zal ik het eerder overleggen. En ook kritischer zijn op wat ik koop.

Denk je nog weer deel te gaan nemen aan het arbeidsproces?


Ik zou graag weer gaan werken. Maar dan een baan waarbij de balans tussen werk en gezin goed is. Een baan waarbij ik de deur achter me dicht trek, en dat het dan ook klaar is. Op dit moment krijg ik begeleiding om te kijken wat bij mij past. Maar de komende maanden ga ik vooral genieten van mijn gezin, en de zaken in huis op orde maken die al veel te lang zijn blijven liggen.

Waarom wel/niet? 


In de eerste plaats vanwege de financiën. Maar ook omdat ik graag iets voor mezelf wil hebben. Ik vind het fijn om ook eens géén moeder te zijn, en contact te hebben met andere mensen.

Het meest ideaal zou zijn na de zomervakantie aan de slag te gaan. Maar ik ben realistisch. De kans is vrij klein dat dit gaat lukken. Ik heb een hectische tijd achter de rug en wil mezelf wat rust gunnen. Aan mezelf werken, en leren om te gaan met ADD. Als ik dat op de rit heb kan ik weer aan het werk. Dat is voor mij nu het belangrijkste. Pas dan kan ik weer rustig buitenshuis werken (of vanuit huis).

Het belangrijkste is dat het goed gaat met mijn gezin. Dan kan ik het ook rustig achterlaten. 


Wat is je grootste uitdaging als Thuisblijfmoeder? 


Op dit moment is dat een ritme vinden. Ik ben nog maar kort thuis bij de kinderen. Ik moet wennen, maar de kinderen ook. Ze krijgen ineens meer aandacht. Dat is fijn voor ze, maar het maakt ook dat ze (vooral mijn dochter) erg aan me hangen. Het is lastig om me daar van los te maken.

Verder vind ik het lastig om toe te geven aan de rust die ik nu krijg. Ik voel me af en toe rusteloos. Ik wil graag wat doen, maar weet dan niet zo goed wát ik moet doen. Verder geniet ik vooral!

Wat is het leukst aan fulltime moederen? 


De aandacht die ik nu aan de kinderen kan geven. De laatste jaren voelde het alsof zij op de tweede plek kwamen, en mijn werk op de eerste plek. Ik wilde dit niet, maar kon niet anders. Ik ben erg blij dat ik ze nu wel de aandacht kan geven. Wel dat puzzeltje doen, omdat het afstoffen later ook wel kan. Of wél een spelletje doen, omdat ik ook later kan stofzuigen. Voor mijn gevoel heb ik veel gemist de afgelopen jaren. Helaas kan ik dit niet meer terugdraaien. Maar ik kan er nu wel voor ze zijn, iets wat ik altijd al wilde. Ik kan nu de moeder zijn die ik graag wil zijn en dat maakt me erg blij! Daar kan geen werk tegenop!

Kun je een typische week beschrijven van jou als thuisblijfmoeder? 


Ik ben nog maar net thuis. Ik moet mijn ritme nog vinden. De eerste weken gingen de kinderen nog hun normale dagen naar de opvang. Mijn dochter op woensdag (hele dag), donderdagmorgen en vrijdagmorgen. En mijn zoon op woensdagmiddag en donderdagmorgen en op donderdag bleef hij over.

Vanaf volgende week gaat mijn dochter alleen nog maar op woensdag naar de opvang en mijn zoon helemaal niet meer. We hebben ervoor gekozen om de opvang te minderen om een spaarpotje te kunnen opbouwen. Onze dochter gaat er nog één dag heen omdat ik graag wil dat ze een basis heeft voor ze naar school gaat. Ik had er ook voor kunnen kiezen om haar naar de peuterspeelzaal te doen, maar nu zit ze op een bekende plek. De kinderen zullen dus meer thuis zijn. Ook fijn dat ik de woensdagmorgen heb om dingen in huis te doen die toch wat lastiger zijn met de kinderen erbij.

Een typische week als thuisblijfmoeder heb ik nog niet gehad. Het zal vooral bestaan uit mijn zoon naar school brengen en weer ophalen, het huishouden, aan mezelf werken en veel aandacht aan de kinderen geven! Ik hoop meer te kunnen helpen bij activiteiten op de school van mijn zoon. Dit lukte mij nooit door mijn werk.

Wat vind je van het overheidsbeleid dat hamert op de arbeidsparticipatie? 


Ik vind dat hier teveel op gehamerd wordt. Niet iedere vrouw is geschikt om naast een gezin ook nog een drukke baan te hebben. Ik vind het gezin belangrijker dan werk. Ik begrijp het argument van onafhankelijkheid, maar dat moet zeker niet ten koste gaan van het gezin. Ik heb dit nu aan den lijve ondervonden. Dat voelt niet goed.

Ik heb liever een gelukkig gezin met minder geld dan een ongelukkig gezin met meer geld. 

Hoe voorzie je in sociale contacten? 


Ik sport. We spreken regelmatig af met vrienden. Verder spreek ik andere ouders bij school. Ik denk dat ik een rijker sociaal leven ga krijgen omdat ik flexibeler ben. Vriendinnen werkten op dagen dat ik vrij was en andersom. Nu kan ik makkelijker afspreken. Verder zijn er de sociale media.

Hoe 'laad' je jezelf weer op? 


Ik één keer in de week naar Zumba. Heerlijk dansen en lekker even alle zorgen vergeten. Verder wil ik op woensdagmorgen gaan fietsen of wandelen. Ook dat maakt mijn hoofd leeg. Daarnaast ben ik in januari weer actief gaan bloggen. Ik was hier een aantal jaren geleden al mee begonnen maar toen niet doorgezet omdat ik het te druk had.
Ik blog vooral om mijn ervaringen te delen met ADD. Maar ik blog ook over de kinderen of andere dingen die mij bezig houden. Dit geeft mij veel voldoening en helpt mij om de dingen van me af te schrijven.

Een veel gehoord argument voor arbeidsparticipatie is dat je jezelf dan blijft ontwikkelen. Hoe ervaar jij je ontwikkeling als thuisblijfmoeder? 


Op dit moment krijg ik de rust en tijd om aan mezelf te werken, en te leren omgaan met ADD. Hier had ik veel minder tijd voor gehad als ik was blijven werken. Dan was mijn gedrag minder veranderd.

Verder denk ik dat je je als Thuisblijfmoeder wel degelijk kan blijven ontwikkelen. Je kunt cursussen volgen, je inzetten voor school of vrijwilligerswerk doen. Dan staat je ontwikkeling echt niet stil. Het is maar net hoe je hier mee omgaat, en wat je zelf wilt.

Hoe zie jij de toekomst? 


Ik ga de toekomst met vertrouwen tegemoet. Ik hoop in de toekomst weer aan het werk te gaan op een manier die goed te combineren is met mijn gezin. Verder wil ik blijven bloggen want ik vind dit erg leuk om te doen.

Ik heb er vertrouwen in dat we het zullen redden!

Wil je meer lezen over Henny? Bezoek dan haar blog.

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Previous
Next Post »
1 Comment
avatar

Wat goed dat je de keuze hebt gemaakt om thuis te blijven voor de kinderen en om te leren omgaan met ADD.
Heel veel succes met alles!

Reageer

Wil je op de hoogte blijven van alle comments? Vink dan eenvoudig het vakje aan met: 'Email follow-up comments'