Thuisblijfmoeder Channah

/ 2 comments
thuisblijfmoeder, fulltime moeder

Channah en haar vriend komen allebei uit een een gebroken gezin. Mede daarom besloten ze tijdens Channahs zwangerschap van hun dochter Tara dat Channa fulltime voor haar zou gaan zorgen.

Channah was destijds bezig met een pedagogische opleiding, en overweegt momenteel om die weer op te pakken en te combineren met fulltime moederen.


Hoe was de beslissing om fulltime te moederen?


Tijdens mijn zwangerschap besloten mijn vriend en ik dat een goede thuisbasis heel belangrijk vinden. Onze ouders zijn gescheiden, en daardoor hebben we niet altijd een stabiele thuissituatie gehad. Ik denk dat we mede daardoor erg gefixeerd zijn op de band met onze dochter. Een beslissing waar ik, nog steeds, heel erg blij mee ben. Ik keek ook erg uit naar het moederschap!


Hoe reageerde je omgeving dat je fulltime thuis bleef? 


De reacties zijn heel divers. Veel mensen geven me groot gelijk. Maar er zijn ook heel veel die het erg onderschatten. Die zeggen dingen als: ‘Lekker een beetje niets doen de hele dag.' Maar niets is minder waar. Ik wil een full ime baan niet vergelijken met het fulltime moederschap, maar er zitten dagen tussen dat ik echt even niet meer weet waar ik het zoeken moet. Het zorgen voor je kind, het huishouden en alle andere dingen die er bij komen kijken.. Het is soms echt heel erg zwaar!


Wat vond je partner van de constructie: kostwinner - thuisblijfmoeder? 


We hebben echt samen besloten dat ik thuis zou blijven. Wij vinden het allebei erg belangrijk dat onze dochter en eventuele broertjes/zusjes in een warm gezin opgroeien. Dat betekent overigens niet dat ouders die allebei werken geen hecht gezin kunnen hebben.

Ik merk dat het door de vaders vaak onderschat wordt, als hun vrouw ‘de hele dag thuis zit’. De was is nog niet opgevouwen, het huis is een chaos... Maar soms zijn er gewoon andere prioriteiten en als je het niet zelf ervaren hebt is dat soms moeilijk te begrijpen.

Hebben jullie een nieuwe taakverdeling gemaakt? 


Natuurlijk zijn er wel dingen veranderd. Ik kan niet verwachten dat mijn vriend net zoveel bijdraagt aan het huishouden als ikzelf. Maar ik heb niets te klagen. Mijn vriend helpt me mee waar hij kan, en in het weekend zorgt hij er vaak voor dat ik de nieuwe week weer met een frisse start kan beginnen. Heel fijn!

Wat vind je er van dat je financieel afhankelijk bent van je partner? 


Vreselijk. Ja, laat ik daar maar eerlijk over zijn. Ik vind het heel erg naar om financieel afhankelijk van iemand te zijn. Ik kan niet meer de stad in gaan en denken: 'Goh, laat ik die schoenen van 300 euro maar eens kopen, ik doe eens lekker gek.' Dat zit er niet meer in. Althans, niet zonder overleg.

Mijn vriend snapt niet dat ik me daar bezwaard over voel. Hij zorgt voor het geld en ik voor zijn gezin. Allebei dragen we bij, alleen brengt hij het brood op de plank. Hier kan ik me wel in vinden, maar toch vind ik het soms moeilijk om mijn hand op te moeten houden.

Denk je nog weer deel te gaan nemen aan het arbeidsproces? 

Tijdens de zwangerschap hadden we het over de eerste twee jaar. Maar ik merk dat ik steeds meer neig naar het volgen van een studie. Ik heb best veel ambities en om dan elke dag thuis te zitten met je kind gaat soms best vervelen. Het kan zijn dat ik nog een poos thuismoeder blijf, maar het kan ook zijn dat ik over een paar maanden studeer. Nog geen idee!

Het lijkt mij fijn om naast moeder zijn, ook een carrière te hebben. Om ergens deel van uit te maken. Misschien ook wel om me ‘belangrijk’ te voelen. Het klinkt misschien stom, maar zo voelt het voor mij wel een beetje.

Ik hoop dat als mijn dochter naar school gaat, of dit nou de peuterspeelzaal is of echt naar de basisschool, ik ga werken. Dan is ze een stuk ouder en naar mijn mening is het dan makkelijker te combineren allemaal.

Wat is je grootste uitdaging als Thuisblijfmoeder? 


Dat het nooit stopt. Een werkende moeder brengt haar kind naar de opvang of school, en gaat naar haar werk. De hele dag ben je zonder je kind, en ’s avonds haal je je kind weer op. Ik zorg de hele dag voor mijn dochter, en soms lijkt er geen einde aan die dag te komen. De grootste uitdaging is naar mijn mening om dag in, dag uit je kind te vermaken. Je bent alleen maar met je kind bezig, heel leuk natuurlijk, maar soms ook heel erg vermoeiend.

Ik hoor vriendinnen praten over hun carrière. Ze vertellen dat ze overdag lekker werken en dat ze eigenlijk alleen ’s ochtends en ’s avonds met hun kindje in de weer zijn. Ik niet. Mijn leven lijkt voor sommige mensen heel saai. En om eerlijk te zijn is het dat af en toe ook. Maar het is wel wat ik het liefste doe, thuis met mijn kind zijn. De nadelen wegen niet op tegen de voordelen naar mijn mening.

Toen ik eenmaal een ritme met onze dochter gevonden had, merkte ik dat fulltime moederen zo slecht nog niet is. Ik kan alle aandacht aan onze dochter geven, een band met haar opbouwen en ik hoef niets van haar te missen. In principe is het me alles meegevallen!


Wat is het leukst aan fulltime moederen? 


Alles krijg ik mee. Haar lach, haar eerste stapjes, haar ondeugende praktijken.. Alles. Ze is nog maar een halfjaar oud, maar ik heb nu al zo’n goede band met haar. Als ik haar ’s ochtends uit bed haal, is het eerste wat ik krijg een dikke vette lach. Dat is mijn koffie. Ik ben dan meteen klaar voor de dag, zij maakt mij heel gelukkig en geeft mij echt een reden om te leven. Dit klinkt misschien nogal dramatisch, en cliché, maar toen zij geboren werd, viel alles op z’n plek.


Kun je een typische week beschrijven van jou als Thuisblijfmoeder? 


Mijn dagen zijn heel verschillend. De ene dag heeft is m’n dochter chagrijnig en kan je geen land met haar bezeilen, de andere dag is ze in haar sas en kan ik alles op een dag doen wat ik wil. Ik probeer iedere dag wat leuks met haar te doen. Gezellig samen shoppen, naar de kinderboerderij, lunchen met een vriendin... Dit voorkomt bovendien dat ik me opgesloten voel. Door dingen te ondernemen weet ik dat ik ook met een kind, kan gaan en staan waar ik wil.

Wat vind je van het overheidsbeleid dat hamert op arbeidsparticipatie? 


Ik snap het wel. Ik hoorde laatst iemand klagen over het feit dat ze geen kinderopvangtoeslag kregen, omdat ze niet allebei werkten/studeerden. Ik vind, dat als een van de ouders thuis is, het logisch is dat je geen toeslag ontvangt. Het is of allebei werken en een tegemoetkoming krijgen, je werkt tenslotte mee aan onze maatschappij, of een van de twee blijft thuis, maar dan ontvang je het niet. Er is tenslotte iemand om voor de kinderen te zorgen. Daarbij bieden ze je de mogelijkheid om of te werken, of te studeren. Dat lijkt mij redelijk fair.

Ik merk wel dat het tegenwoordig bijna raar is om thuis te blijven als ouder. Niet iedereen wil graag carrière maken. Veel kiezen er bewust voor om thuis bij hun kinderen te blijven. Ik vind dat iedereen daarin zijn/haar eigen keuze moet maken en dat die gerespecteerd moet worden. Ik merk dat er vaak een beetje tegen elkaar opgebokst wordt, maar dat is zo jammer! Ik respecteer zowel vrouwen die thuis bij hun kinderen blijven als vrouwen die een drukke baan hebben.

Hoe voorzie je in sociale contacten? 


Ik heb gelukkig veel vriendinnen met kinderen, maar die zijn lang niet allemaal thuis overdag. Toch lukt het me aardig om daar een weg in te vinden. Tegen andere moeders zou ik willen zeggen: 'Kom in contact met andere moeders.'

Veel consultatiebureau’s hebben bijvoorbeeld buggy walks. Daarbij kom je in beweging en je komt in contact met andere moeders die ook overdag thuis zijn. Of misschien zitten er wel een paar leuke moeders op het forum waar je altijd op zit, die toevallig in de buurt wonen. Wees niet bang om jezelf open te stellen voor nieuwe vriendschappen!

Hoe 'laad' je jezelf weer op? 


Ik sport drie avonden in de week. Mijn vriend ‘past’ dan op onze dochter. Sporten is voor mij echt even een momentje voor mezelf, en ik kan dan echt ontspannen. Daarnaast spreek ik vaak genoeg met vriendinnen af om gewoon echt mezelf te kunnen zijn, en even geen moeder. Af en toe slaapt mijn dochter een nachtje bij oma, zodat mijn vriend en ik samen even iets kunnen doen. Ook erg belangrijk!

Een veel gehoord argument voor arbeidsparticipatie is dat je jezelf dan blijft ontwikkelen. Hoe ervaar jij je ontwikkeling als thuisblijfmoeder? 


Ik denk dat ik me nog nooit in zo’n korte tijd zoveel heb ontwikkeld, en dat ik nog nooit zoveel veranderd en misschien wel volwassener ben geworden. Met werk en studie ontwikkel je jezelf ook, maar op een ander gebied. Het opvoeden van een kind brengt weer een heel ander soort kennis met zich mee, die in mijn ogen ook heel erg waardevol is.

Je hebt een blog: waarom ben je dit begonnen? 


Omdat ik merkte dat het leven echt niet alleen maar rozengeur en maneschijn is na een bevalling. Ik was niet meteen mijn zwangerschapskilo’s kwijt, ik zat echt niet altijd op een roze wolk en ik had gewoon geen tijd voor mezelf. Naarmate mijn dochter ouder werd, kreeg ik steeds meer een ritme met haar. Ik kreeg mijn eigen leven weer een beetje terug. Ik ging sporten, gezonder eten en ik begon BodyAfterBaby.nl.

Mijn blog is voor moeders die na hun zwangerschap(pen) weer in shape willen komen. Ik heb het niet alleen over afvallen, of gezond eten, maar ook over het leven als moeder en het vinden van jezelf. Ik hoop dat ik andere moeders hiermee kan inspireren.

Hoe zie je de toekomst? 


Ik hoop op gezondheid, geluk, liefde en daarnaast het leren kennen van mezelf. Klinkt zweverig, maar ik merk dat ik steeds meer er achter begin te komen wat ik wil in mijn leven. En een ding is zeker, zolang ik mijn dochter en haar vader heb, ben ik dolgelukkig.

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner

2 comments:

Floor zei

Wat stoer<3

Channah zei

Heel leuk geworden, dankjewel!

Mogelijk gemaakt door Blogger.
Back to Top