Mamablogger: waar ligt de grens?

9.1.19
Mamablogger: waar ligt de grens?
Het is feitelijk wat een mamablog een Mamablog maakt: schrijven over je ervaringen als moeder, en over je kinderen. Niettemin is het regelmatig onderwerp van discussie: wat, en hoeveel deel je van je kind(eren) op je mamablog? Dus wat te doen als je kind je uitdrukkelijk vraagt daarmee op te houden? Dat overkwam de Amerikaanse mamablogger en columniste Christie Tate.


Mamablogger Christie Tate


Christie Tate houdt al meer dan tien jaar een blog bij over haar leven. In die tijd werd ze moeder, en dus ging ze ook daarover schrijven. Inmiddels is haar dochter negen jaar, en kreeg voor Kerstmis een laptop. En toen begonnen de problemen. Haar dochtertje googlede zichzelf en vond allerlei foto's van zichzelf als baby, peuter en kleuter. Boos vroeg ze haar moeder om die foto's offline te halen. Maar dat is mamablogger Christie Tate niet van plan. Ze schreef hierover de column: My daughter asked me to stop writing about her. Here's why I can't do that.

Waarom Mamablogger Christie Tate toch blijft bloggen over haar kind


Christie Tate vindt dat ze een te groot deel van zichzelf moet opgeven als ze niet meer mag bloggen over haar dochter. En dat is noch goed voor haar, noch voor haar dochter schrijft ze. Wel is ze van plan om voortaan eerst te overleggen met haar dochter, en zo samen tot een compromis te komen over de blogposts en de foto's erin.

'Certainly, my daughter is old enough now that I owe her a head’s up and a veto right on the pictures or on portions of the content, but I’m not done exploring my motherhood in my writing. And sometimes my stories will be inextricably linked to her experiences.'
Christie gelooft erin dat ze niet iets hoeft op te geven dat ze met hart en ziel doet, en dat het mogelijk moet zijn een middenweg te vinden met haar dochter.

Kritiek op mamablogger Christie Tate


Christie Tate kreeg veel kritiek op zich af naar aanleiding van dit verhaal. Zoals:


Tot slot


Het is een interessant vraagstuk: hoe ver mag je gaan als mamablogger als het gaat om de privacy van je kinderen? Zelf ben ik gestopt met schrijven over mijn kinderen toen ze ouder werden. En als ik iets over ze schrijf vraag ik eerst altijd even of het oké is. Daardoor zie je alleen zo nu en dan foto's van mijn jongste dochter op mijn blog(s), want de anderen willen dat niet. Christie's oplossing is feitelijk dezelfde als de mijne: eerst toestemming vragen en overleggen. Maar wat als haar dochter onverbiddelijk blijft,en de meeste posts en foto's verbiedt?

Wat vind jij: wegen de rechten van Christie Tate om te bloggen over haar leven zwaarder dan de rechten van haar 9-jarige dochter?

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner

8 opmerkingen

  1. In het begin schreef ik ook over mijn zoontje maar nu doe ik dat zelden. Ik snap dat dat meisje niet meer wil dat haar mama foto’s van haar post en ik vind dat zij daarvoor begrip moet tonen. Volgens mij kan ze nog bloggen over het mama zijn zonder daarbij foto’s van haar kinderen te posten

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wow, zo heftig, eigenlijk. Ik heb zelf geen kinderen, en zou dus niet zomaar kunnen zeggen hoe ik erover denk. Misschien, inderdaad, het wat anoniemer houden.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik snap die dochter wel. Zij heeft er immers nooit om gevraagd om zo op het internet komen te staan. Maar deze blogger snap ik ook wel. Want je wilt toch over het leven als moeder schrijven denk ik zo. Ik zou, mocht ik ooit kinderen krijgen, ze in ieder geval niet zomaar herkenbaar in beeld brengen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het zijn twee lastige gevallen. De moeder uit haar liefde voor het kind. Het kind wil het niet. Alleen ben ik qel van mening dat een jonge persoom niet zo makkelijk over zichzelf kan denken. De beste oplossing is om de foto's onherkenbaar in beeld te brengen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja ik begrijp het dat die dochter vraagt om te stoppen, maar goed dat ze tot een compromis zijn gekomen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik schrijf wel over mijn zoon, maar denk wel goed na over wat ik schrijf. Hele genante verhalen of foto's zou ik nooit delen. Als hij later aangeeft minder in beeld te willen, dan ga ik daar zeker rekening mee houden!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik schrijf ook over mijn kids, maar zoals nadia zegt ook geen genante dingen en ik plaats ook nooit foto's in ondergoed/zwemkleding.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik schrijf ook over onze dochters, maar er zijn bepaalde zaken waar ik het bijvoorbeeld nooit over zal hebben zoals de plaats van de kinderopvang en school. Ik wil dat ze later naar de blog kunnen terug kijken als een mooi dagboek. Geen gênante zaken dus.

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je wilt reageren! Als het onderstaande formulier lastig is, dan kun je het gebruik onderaan de pagina gebruiken.