Traditionele rolverdeling: wat is daar eigenlijk mis mee?!

5.5.19
Thuisblijmoeder

Gerlinde verwondert zich op haar blog Noorse Eenvoud over de roep om gelijkheid en onafhankelijkheid. Mensen lijken er nu niet bepaald gelukkiger van te worden constateert ze. Bovendien: zijn we niet allemaal afhankelijk van elkaar, en de wereld waarin we leven?

Traditionele rolverdeling


Zelf koos Gerlinde voor een traditionele rolverdeling: ze is thuisblijfmoeder.  Dat betekent dat ze financieel afhankelijk is van haar partner, iets waar de overheid en traditionele feministes graag voor waarschuwen als korte route naar de hel.

Maar, constateert ze terecht op haar blog: zijn we niet allemaal afhankelijk van elkaar? Sterker nog: wat is daar eigenlijk mis mee? Gerlinde:

'Waarom is het dan zo erg om ‘afhankelijk’ te zijn van een man en hij van jou. Of dat je kinderen afhankelijk zijn van jou, in plaats van de zorgen van opa, oma en kinderdagverblijf?'

We zijn ver afgedwaald


Gerlinde schrijft dat we gemaakt zijn om groepen te leven en voor elkaar te zorgen. Door progressieve media, politiek en 'welgekozen rolmodellen' zijn we hier ver van afgedreven vindt Gerlinde.

'Het laatste resterende -het gezin- wordt nu zorgvuldig kapot gemaakt door het idiote idee dat vrouwen gelukkiger zijn als ze alleen zijn of zichzelf over de kop werken voor hun eigen centjes, hun pasgeboren baby bij een wildvreemde in de armen drukken en hun man tot vervelens toe dingen laten doen waar ze niet echt voor in de wieg gelegd zijn onder het motto van gelijke taakverdeling.'

Ontstaat er een traditionele tegenbeweging?



Gerlinde hoopt dat er meer acceptatie komt voor vrouwen die niet blindelings streven naar financiële onafhankelijkheid. Die niet meegaan in het idee van een carrière buitenshuis, en dat niet elke vrouw of man een salaris nodig heeft om zich sterk te voelen.

Mijn mijmeringen over Gerlinde's post


Ik lees Gerlinde's blog altijd graag, omdat ze duidelijk haar eigen levenspad durft te kiezen. Zo zegde ze ooit haar baan op, koos voor een meer minimalistische levensstijl en verruilde zelfs Nederland voor Noorwegen. Ze laat zich niet beïnvloeden door de heersende norm van arbeidsparticipatie.

Ik ben het met haar eens dat er nu een eenzijdige nadruk ligt op arbeidsparticipatie, en dat er meer ruimte moet zijn voor andere manieren om je leven in te richten. En inderdaad: waarom mag je niet afhankelijk zijn van je partner? Is dat niet juist waar het omdraait als je voor elkaar kiest? Dat je op elkaar kunt rekenen?

De rol van biologische aanleg


Wat betreft biologische aanleg en geschiktheid voor bepaalde taken: zoals ik het begrijp zijn er meer verschillende bínnen de vrouwelijke en mannelijke sekse wat dat betreft, dan tussen mannen en vrouwen. Je zult mij dus niet horen zeggen dat vrouwen beter kunnen zorgen dan mannen.

Maar dat neemt niet weg dat het de vrouw is die 9 maanden een kind draagt, en een bevalling doorstaat.

Lees hier Gerlinde's post.

Blijf op de hoogte en neem een gratis emailabonnement!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner

2 opmerkingen

  1. Absoluut mee eens. Maar als zelf thuismoeders zijnde is dat vrij logisch natuurlijk haha.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Iedereen moet doen wat hij/zijzelf wil. Ik ben als vrouw kostwinner. Ben dus blij dat ik altijd gewerkt heb en het gezin gaande kon houden toen m'n man ontslagen werd vanwege een chronologische ziekte.

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je wilt reageren!